Attığım her adım benden uzakta , Bastığım her yerde yokmuşum meğer ,
Çırpınırken ben , ben denilen tuzakta , Ben, bana saplanan okmuşum meğer...

İki tane topu, düşmeden havada döndüren şovmeni
dakikalarca alkışlıyordu insanlar.
Ama gökyüzüne bakıpta
milyarlarca yıldızın boşlukta hiç düşmeden
öylece asılı durması dikkatlerini çekmiyordu nedense...

ayağını sıcak tut başını serin kendine bi iş bul düşünme derin

“Tövbe etmek farzdır. Fakat tövbe etmeyi gerektiren şeyleri terk etmek ondan önce farzdır.” (Hz. Ali)

Yasam trajedisi ölüm degildir.
Yasarken icimizde ölmesine izin verdiklerimizdir...!

Hayatın en hüzünlü anı; mevsimine kapıldıgın kişinin bahcesinde acabilecek bir çicek olmadıgımı anladıgım andır...

Bir paranın nereden geldiğini görmek istiyorsan, nereye gittiğine bak.
(Ebu Hanefi)

''otların sarardığı yerde güneş/
kurşunun değdiği tende heves kalmıştır''

İç dünyası zengin bir insan, her şeyden önce acı çekmemeye, kendini ihmal etmemeye, dinginliğe ve kendi başına kalmaya yönelecektir, yani sakin, alçakgönüllü ama olabildiğince engellenmemiş bir yaşam arayacaktır ve buna göre, sözümona insanlarla kimi tanışıklıklardan sonra, kendi köşesine çekilmişliği ve hatta, büyük bir kafaysa eğer, yalnızlığı seçecektir. Çünkü bir kimse kendinde ne çok şeye sahipse, dışarıdan o denli az şeye gereksinir ve ötekiler de o denli az onun olabilirler. Bu yüzden, zihnin kendinde olağanüstülüğü, toplumdan uzak durmasına yol açar.