Zorlu Uhud günüydü. Masum Uhud'da bir imtihan vardi. Oklar can üstüne can aliyor, kilic sakirtilari kulaklari sagir ediyor, tekbir sesleri semaya dalga dalga yayiliyordu. Evet Uhud bugün böyleydi. Melekler seni tavaf ediyordu. Sonra kainati bir hüzün kapladi. Öyle bir hüzündü ki e$ine az rastlanirdi. Gökler, yere ya$larini döküyordu yagmur yerine nedense. Agliyordu kainat. ISte o an ben, bir damla ya$tim Uhud'un üstünde. Ben $ehitleri ta$iyordum.$ehitler vardi üstümde. Ben o zaman anladim ölümün bu kadar güzel oldugunu. En cok Hamza'nin yerinde olmak istedim..$ehit kanlarindan dolayi kipkizildi rengim. Kipkizildi rengim ürkütürcesine.Sonra seninle bulu$tum ödüllendirilircesine. Kavu$tugum andi Peygamber' in gözlerine. Katildigim andi Peygamber' in sözlerine. Saplandigim andi, sözlerin özlerine. Ya Rasulallah! Uhud'da destanlar yazilirken, gözlerden ya$ süzülürken,o ya$larin kaynagi bendim.
Eyyub'un sabri bendim. Ve Uhud'u Eyyub' un sabri bile durduramadi.
Gözlerden damla damla ya$lar yagdi. Ya$Lar kalplerde cogaldi. O ya$lar nice yürekler dagladi. Kalplerde güne$ gibi parladi.
Ya Rasulallah! Ya Rasulallah! Iste benim hikayem budur.
Ben yüzyillar sonra da dü$tüm gözlerden. Ama icimde bir huzursuzluk vardi. Bir istegim vardi senden, söylemekten kacindigim. Ve $imdi istiyorum : Göz Ya$IN oLaBiLiRMiYiM?
![[Resim: 9qfd91186dd20fz6.gif]](http://img147.imageshack.us/img147/9978/9qfd91186dd20fz6.gif)