Her

Bir mısram dünlere gül kokuyor

Yarınlar eksik yağıyor tenhalarıma...

Hasretten düşüyorum satır satır

Aşkın divaneliğinde kucak açtığım

Körpe umutlar sarıyor benliğimi...

Bazen

Susarak haykırıyorum

Gelişine

Yüreğimden hergün bir umut adıyorum...

Binlerce öldüğüm bir hayat yaşayıyorum

Düşüyorum gözbebeğinden avuçlarına

Sen bilmiyorsun ,ben unutamıyorum...

Yorgun

Akşamların tüm hüzünleri

Katre katre süzülür gönül penceremden

Kaç güz yaprakları düştü

Hasret türkülerimin teninden

Hesaba çekilirken bir düş

Matemin can evinden...

Kirpiklerimden feryatla düşen

Yankısız sessizliğimdi

Şehrin kalbine inen...

Her

Düşkırıklığımdan sonra

Koltuk değnekli huzurumuda alıp

Bir daha diyorum sabrıma...

Yıkılıyorum ,dağılıyorum ,karışıyorum

Her bir anımız depreşirken

Gel artık bir miraçla kabegahıma...

Otur sağ yanıma ,dinsin acılarım kör kuyularda...

Hani

Mavi bitmez bir umuttu ya

Ya bir gökyözü borçlusun bana

Yada

Gönül mavisi deryaları dök

Feryadıma...


Yüreğimden





Mertyilmaz

Yüreğinize sağlık, şiirleriniz çok güzel, kitabınız var mı?