Nice gönlün
Umutları tohumken
Nefesin müddetinde tevdi
Edilenle bizzat sorumluyken

Hak ve
Hakikat adına gerekçeli
Ve vadeli mühletken aldırmazlık niye

Şayet utanmak
Edepse, ar aşkın ikliminde
Umutları yıkayan sadelikse ölüm bize

Vakıadır
Sabırla direniş letafeti
Kul ruhi serencamında
Bunun suhuletiyle aşkı dilemeli

Bir hedefin
Mükellefiyeti yıldırmamalı
Ve asla hali solgunlaştırmamalı

Bahtın toprağına
Ekilen niyetler muhabbetle
Aşkın umudu olmalı vuslatı anlamalı

Şayet o
Ezalar bir lanet içinse
Derdi halk eden bilinmedikçe
Ve hatta akıl ötelendikçe

Kalp insanın
Sıratı müstakimi bulmasına
Kifayet etmez bile, ecir nafile

Hesap
Akıl içindedir, vuslat idrakin
Güzelliğinde erktir,
Lakin edep ihsanla güzeldir

Beklemek
Ve aşkı nefeslenmek
Vaktin insicamında gerekçedir,
Kudret sahibiyle ahenktir

Her muvazenesiz
Nefes şirrettir Zira hesabi
Olmak azamet içinde zarurettir

Nitelik niye
Zevkle örtüşendir, kültür
Bir örfü ananedir ve etiktir
İnsan için haslettir

La derken
Neyi reddediyorsun
İlla’yı nefeslenirken kalbin
Sahibini aşkla tasdik ediyorsun

Ve illaki
Gülü anıyorsun ve ötelerin
Serinliğinde umutlarla buluşuyorsun

Dirilmek için
Ruhun tevdi edildiğini biliyorsun,
Bizzat nefsinle bedelleşip gidiyorsun

Peki, neyi
Bekliyorsun vakitte
Edebin rengârenk güzelliğinde
Ve resmedilen urba bedende

Ölüm
Vuslat için neyin tınısında
Anlamlaşan hakikatse sen imtina etme

Yaşa ki hayatı
Hakkıyla anla, mavera
Hedefinden asla sapma, korkuyu da anma

Nice aşklar
Zevkin idrakindedir
Bu anlamda kalbi soluklar
Sessizliğin meşkinde bir umuttur

Sevdalanmak
Yanmanın ilk tadımı
Ve hasret muhabbetin yegâne tanımıdır
Hani
“haydan geldi, huya gitti” tabiri vardır
Ve fakat ne kadar anlaşıldığı muğlâktır

Oysa
O idrak adına bir şahittir
Geldiğin yer belliyse,
Göçeceğin erdemde illaki bir keyfiyettir

Neden
Göçmeler bir hicranı demdir
Ve hüzünle iç içedir muhabbet nerdedir

Ve teslimiyet
Bu zaman lâfzîdir, ruh
Zaten kendi âleminde bir hazinedir,
Öyle bilinir

Beklemek
Hırstan arî sabırdır
Kalbin sesiyle nefeslenmek,
Hikmetin baharında illa umuttur

Nedamet
Aklı durdurur, asabiyet
Arızilik olur işte bu vakit aşk
Nefsi tanımlanır

Ölüm o zaman
Gerçek anlamından soyutlanır
Ve bir kahır olarak ruha azabı hatırlatır

Peki,
Öyleyse kim kimi kandırır
Hani hesabi olmak ve aklı
Vicdanın sultasında aklamak sanattı

Marifet
Niye vardı, vasıf insan için kul
Olabilmekte ancak hakiki aşkla bir farktı

Ve vuslatı
Bu anlamda anmak,
Mukadderat için
Sadakati kuşanmak fazilete sığınaktı

Mustafa Cilasun