Dünyanın bir yerinde durdum, etrafıma kocaman bir daire çizdim.

Daire bittiğinde gönüllü olarak içinde kaldım.

Görenler, içinde bulunduğum bu dairenin benim fasit dairem olduğunu zannettiler.

Gözlerinin önünde daireyi bir daha çizdim ve kendimden emin bir şekilde “Bu daire

beni dışarıdaki büyük fasit dairenin dışına çıkarıyor” dedim.

Benim deli olduğumu düşündüler.

Onlara fasit dairelerin varlıklarını katılaşmış akıllara borçlu olduğunu söyledim.

Benim deli olduğumu düşünmeye devam ettiler.

Aslını sorarsanız, başka da şansları yoktu.