Ey bir nefese muhtaç insan,
Şunu bil ki şaşmakla meşgulsun ,
Aşmak istersin tüm engelleri ,
Düşündün mü bir de kendini aşmayı ?
Çatık kaşların ,sana ne kadar çatık bir bilsen,
Asık yüzün sözde hüzünlerle boğuşuyor.
Kovuyorsun kendini, dinlemiyorsun doğrularını,
Acınacak halinle övünüyorsun
Övünçlülerin halini hiç görmüyorsun.
Ne yazıkki doğrularına çektiğin sedlerin reddediyorsun,
Kendinden olmayana hep ket vuruyorsun.
Hataların kat kat oldu farkında olmuyorsun,
İyiliğe yatkın kalbine yattın kalkmıyorsun
Ey insan! Topragın üstündeki bencilliğin ,
topragın altındaki niceliğine şahittir bunu anla…!
Geç kalanlardan olmayacagını sanma
Gel artık şu yanlışlarını sil..!
Sana bildirilmeden haddini bil bil...!
Yeniçağ