Ey Gönül! Sahi neydi AŞK? Neydi bizi bir şeylere esir eden, sımsıkı bağlayan gizli bağ? Sakın bana bir fâniyi işaret ederek bu deme; inanmam, inanamam.. Zira sevgili dediğin fâninin kendisi dâhi sağlam değil ki; ona bağladığın ümit muhkem olsun.. Bilirsin ki, ip ne kadar sağlam da olsa, ipin diğer ucunu bağladığın zemin çürükse yine de düşmen muhtemeldir...
Mevlayı özleyen gönül ya hüznü bekler ya da hüzündedir...Bela, gam ve keder Mevlanın sevdiklerine gösterdiği kamçıdır.Vurdukça kendine çeker.İmam-ı Rabbani(k.s)