kötü bir şey yok
heleki senden bir haber alamazken
...
kolları bağlı saatin sadmeleri
gözümdeki duvarları yıksada
telaşeye varıyor insan
kendi enkazının altında
lisan
unutulmuş bir alfâbenin
eğreti yontusunda kalır
kahır korkusu belki
takvimin hudutsuzluğu
şubatın ayazında
...
içindeki hissizlikten
boyanıyor duvarlar
belki dalıp gitmelerimizden
çatlıyor
göğ derdin göğercin derdin
belki de ondan ağlıyor bulutlar
adını üç harf koyduğumuzdan
dışarıda topla oynuyor
sahi neydi derdin
aşk
...
evde seni beklemesi kadar
kötü bir şey yok
bilemezsin
yol aldı göçeren nadaslı düş
şıvgınlı bir baharın öncüsünden
elleri çok beyazdı yalnızlık çılgasının
türabımda ölü serçeler
...
içimde alazlanan boşluk
hangi ağzına dayasam
dolmuyor yağmur
Necla Mori Develi