***...Ellerim Üşüyor...***
Seni ne kadar çok uğurladıysam
O kadar çok beklemişim dönüşü olmayan yollarda.
Sen hep uzaklara gider olmuşsun.
Sonbahar ayrılık demek olmuş..
Ve sen yağmurda yürürken hep susar olmuşsun.
Elele tutan ellerimiz ise hep ıslak kalmış.
Dudaklarımızda bir garip yağmur şarkısı
Zamansız gecelerin kurutulmuş sevdaları ve herşeyin geçtiği bu günlerin arasında bir sen yoksun ya hani bazen haykırışlar bazen umutsuz yaşayışlar hani bazen kimsesiz çırpınışlar neye yarar şimdi ..Kelimesiz geçen gecelerden arta kalan bir sensizlikmi yani avucumuzdaki şey..Hani bir ben ağlıyordum sanıyordum yokluklara oysa ağlayan çoktu umutsuz yaşayışlara şimdi anladım yaşamak sadece unutmaya çalışmak değildi yaşamak hayalleri gömüp ardına bile bakmadan gitmek sayılmıyordu....
Şimdi bedenim kimsesiz ellerim üşüyor
bedenim hasret sancıları eşliğinde ....
hava kararmaya başlayınca daha çok arıyorum sanki seni. soğuktan mı korkum karanlıktan mı sensizlikten mi yalnızlıktan mı nöbetlerimden mi çaresizlğimden mi... Oysa bu değildi sana dair başlattığım yolculuğun sonu. Böyle olmamalıydı.
BANA LAZIM OLUR DİYE BİR KÜÇÜK UMUT BİLE BIRAKMADAN GİDERKEN SEN
BEN ARKANDA BIRAKTIĞIN HER SÖZCÜKTEN YENİ BİR TABUT YAPIYORUM KENDİME...
Seni ne kadar çok uğurladıysam
O kadar çok beklemişim dönüşü olmayan yollarda.
Sen hep uzaklara gider olmuşsun.
Sonbahar ayrılık demek olmuş..
Ve sen yağmurda yürürken hep susar olmuşsun.
Elele tutan ellerimiz ise hep ıslak kalmış.
Dudaklarımızda bir garip yağmur şarkısı
Zamansız gecelerin kurutulmuş sevdaları ve herşeyin geçtiği bu günlerin arasında bir sen yoksun ya hani bazen haykırışlar bazen umutsuz yaşayışlar hani bazen kimsesiz çırpınışlar neye yarar şimdi ..Kelimesiz geçen gecelerden arta kalan bir sensizlikmi yani avucumuzdaki şey..Hani bir ben ağlıyordum sanıyordum yokluklara oysa ağlayan çoktu umutsuz yaşayışlara şimdi anladım yaşamak sadece unutmaya çalışmak değildi yaşamak hayalleri gömüp ardına bile bakmadan gitmek sayılmıyordu....
Şimdi bedenim kimsesiz ellerim üşüyor
bedenim hasret sancıları eşliğinde ....
hava kararmaya başlayınca daha çok arıyorum sanki seni. soğuktan mı korkum karanlıktan mı sensizlikten mi yalnızlıktan mı nöbetlerimden mi çaresizlğimden mi... Oysa bu değildi sana dair başlattığım yolculuğun sonu. Böyle olmamalıydı.
BANA LAZIM OLUR DİYE BİR KÜÇÜK UMUT BİLE BIRAKMADAN GİDERKEN SEN
BEN ARKANDA BIRAKTIĞIN HER SÖZCÜKTEN YENİ BİR TABUT YAPIYORUM KENDİME...
