![[Resim: elele.jpg]](http://www.bitanesiol.com/wp-content/elele.jpg)
Karamsarlık çökmüş üzerine,
Öyle ki umut uğramaz olmuş zihnine,
Ama bir denesen umudu sevmeyi, hissetmeyi...
Bir tatsan o lezzeti, tadına varabilsen.
Tüm ruhunla sarılabilsen, Benliği umutla eğitebilsen...
Ufka gözlerini dikip,Bembeyaz yelkenler hayal edebilsen...
Karanlığı değilde ışığı sevebilsen,
Açarken gözünü kalbinide açabilsen...
Umut uzak değil...Çünkü onu yaradan çok yakın, yapyakın...
Hiç bir yerde O’nu bulamazken,
Yüreğinde bulup O’na yönelebilirsin.
Rabbin sana ümidi öğütler.
Resulün s.a.v. sana sımsıkı sarılamayı tembihler...
En sağlam kaynaklar sana bunu öğretler...
Pes etmek niye? zindanlar bize yakın olmasın...
Umudumuz tüm ruhumuzu sarsın...
Umudun ışığı yansısın gözlerinden...
Bu ışık yol göstersin yolda kalmışlara, karanlığa boğulmuşlara...
Ey dost!
kalk göreyim gözlerini, ışılt yolumu...
Aydınlık yüreğinde, sun onu bana...
Ben dosta, dostun gözündeki ışığa,
ışığın bana yol göstermesine muhtacım.
Acziyetim beni kavramışken sen tut ellerimden,
çıkar beni karanlıklardan.
Yol uzun yoldaş gerek
Bir iken şaşırmak kolay olur...
Ele ele, yürek yüreğe dost gerek...
çok güzel......pes etmeden umudumuzu yitirmemek duasıyla.....
