Dilimizin, dinimizin, geleneklerimizin, edebiyatımızın, tarihimizin zengin kaynakları, yeni Türk Cumhuriyetlerindedir. Kültür, milletlerin hayatında, şah damar öneminde olduğu için bir takım büyük devletler ve o devletlerin içimizdeki yeniçerileri, bizim Azerbaycan ve Türkistan’la ilgilenmemizi kat’iyyen istemiyorlar.
Azerbaycan topraklarının %20’si, Ermeniler tarafından işgal edildi. Ermenistan iki buçuk milyon nüfuslu bir ülke. Azerbaycan’da ise sekiz milyon soydaşımız yaşıyor. Azerbaycan’da belki kırk kişiye sordum:
- Bir avuç Ermeni karşısında neden yenildiniz? Topraklarınızı neden Ermenilere kaptırdınız? dedim. Cevapları şöyle oldu:
- “Biz Ermenilerle çarpışmadık. Karşımızda, Ermenilerle birlikte bize saldıran en az elli bin kişilik Rus ordusu vardı. Ve bizim düzenli bir ordumuz yoktu. Ordumuz olmayınca, vatanımızın %20’sini Ermenilere kaptırdık!”
Lenin ve arkadaşları, Azerbaycan’a ve bütün Türkistan topraklarına sosyalist sistemi hâkim kıldıkları zaman, oralarda 18.500 câmi ve mescidimiz vardı. Lenin:
“En masum bir Allah inancını bile çok tehlikeli“ bulduğu için bütün câmilerimizi kapattı. İmamları ve müezzinleri, cami önlerine kurdukları dar ağaçlarına çekti ve cesetlerini günlerce ipten indirmedi. Camilerimizin, ahır, kümes, dükkân, ev, sinema salonu, güreş kulübü veya Allahsızlık Merkezleri olarak kullanılmasını emretti. Okullara, üniversitelere dinsizlik dersleri koydurttu. Moskova’nın uyguladığı yeni kültür siyaseti yüzünden o topraklarda yaşayan soydaşlarımızın yüzde altmışı İslamiyetten ve Türkçeden koparıldı.
Niçin? Neden?
Vurucu, caydırıcı, koruyucu, kurtarıcı bir ordu gücüne sahip olmadıkları, dolayısıyle esaret altına düştükleri için. Mehmet Âkif, ordusuz bir müslüman milletin akıbetini, Süleymaniye Kürsüsü şiirinde şöyle açıklamıştı:
“Sen, işin yoksa, namaz kılmak için mescid ara
Kimi câmilerin artık kocaman bir opera
Kiminin göğsüne haç, boynuna takmışlar çan
Kimi olmuş balo vermek için âlâ meydan
Vuruyor bando, şu karşında duran minberde
O sizin secdeye baş koyduğunuz mermerde”
Komünist sistem çökmeden önce Sovyetler Birliği’ne gidenler, Âkif’in yazdıklarını fazlasıyla görmüşlerdir.
Türkiye’de orduya düşmanlık, Türkçeye, İslâmiyete, vatana düşmanlıktır.

yavuz bülent bakiler

tşklr ettik efendim