Verilen veya alınan her görev bir emânettir. İşi doğru ve düzgün yapmak, emânete uygun davranmanın bir gereğidir.

“Emrolunduğun gibi dosdoğru ol!” âyeti bize işlerimizde dürüst olmayı ve işe hakkını vermeyi emreder.

İşe hakkını vermek için işe ehil olmamız, yani iş becerimizin olması, iş hakkında yeterli düzeyde tecrübemizin olması, işi yapma isteğimiz ve kararlılığımızın olması gerekir. Bu sıfatların hepsinin bir araya gelmesine liyâkat diyebiliriz.

Uhdemize aldığımız işleri düzgün yapmaktan sorumluyuz. Eğer âmir konumunda isek, işi ehil olana, yani işi bilene ve işi yapmak kararlılığında bulunana vermek zorundayız.

Cenâb-ı Hak buyurur ki: “Muhakkak ki Allah size emânetleri ehline vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adâletle hükmetmenizi emreder.”

Beceri tecrübe kararlılık yetenek hepsi varda istek yok be hacı insanlar iyi niyeti suistimal ediyor maalesef

Liyakat denilince en büyük likat sahibi eşref-i mahluk insan ve akabinde şu ayet gelir aklıma ve altında Hiç'liğim kalır...

"Bu Kur'ân'ı bir dağın üstüne indirseydik, elbette dağın Allah korkusundan eğilip çatlamış, paramparça olduğunu görürdün. Ve işte insanlara bu örnekleri düşünsünler diye getirmekteyiz."

Konularınız gayet güzel, Allah razı olsun