DOYUNCA HEP AĞLARIM
Hz. Muhammedin (sav)’in vefatından sonraki yıllardır. Bir akrabası Hz. Aişe’yi ziyaret eder. Hz Aişe onun için sofra kurdurtur. Ve sonra dayanamayıp ağlamaya başlar. Akraba sebebini sorar. Hz. Aişe:
-“Ben doyuncaya kadar her yemek yeyişimde ağlarım” der. Akraba daha da meraklanıp, sorar:
-
“Niçin?”
-“Çünkü Allah’ın Elçisi (sav) bütün ömrü boyunca doyuncaya kadar hiç yemedi. Sıkıntı içerisindeydi. Bir günde iki öğün yemedi. Ekmek yediği zaman hurma yemedi, hurma yediği zaman ekmek yemedi. Sürekli başkalarını kendine tercih ettiği için hep böyle yaşardı. Şimdi ise insanlar yediklerini eritmek için ilaç kullanıyorlar. Hz. Muhammed (sav) bütün ömrü boyunca kızartılmış bir koyunu hiç görmemiştir”
-“Ben doyuncaya kadar her yemek yeyişimde ağlarım” der. Akraba daha da meraklanıp, sorar:
-
“Niçin?”
-“Çünkü Allah’ın Elçisi (sav) bütün ömrü boyunca doyuncaya kadar hiç yemedi. Sıkıntı içerisindeydi. Bir günde iki öğün yemedi. Ekmek yediği zaman hurma yemedi, hurma yediği zaman ekmek yemedi. Sürekli başkalarını kendine tercih ettiği için hep böyle yaşardı. Şimdi ise insanlar yediklerini eritmek için ilaç kullanıyorlar. Hz. Muhammed (sav) bütün ömrü boyunca kızartılmış bir koyunu hiç görmemiştir”
(M.Yusuf Kandehlevi, Hayatü’s-Sahabe I shf:381)
