[/color][color=#FF0000]

Vakti vardir… Ve can çeker. Ama berrak ve demli bir çaydan daha iyi olan sey, o çaya sohbet katan, lezzet katan dostlardir.
Çay da, dost da, teselli makaminda bir talihtir.
Yalnizliga hüzün tasir çay… Sohbete muhabbet…
…..
Hayatin neresinde, ne sekil ve görüntüde olursak olalim; mesele sudur:
Bir bardak demli çayin yaninda ne kiymetimiz var?.. Hangi dostun bir bardak demli çayi için “hasretin adi” ve “katma deger”iyiz?
…..
Vakti vardir… Ve can çeker. Can, çayi bahane edip dost ister.
Profesör istemez, genel müdür hiç istemez… Makam ve mevki…
Ve dahi san ve söhret… Ve dahi mal ve mülk sahibi istemez. Aradigi insandir.
“insan” sifatinin yaninda, som altina sekil katmak için sokusturulmus bakir kadar ehemmiyeti olmayan unvanlari hesaba katmaz…
Ve can, insan çeker… Bir bardak demli çayin her yudumunu, ab-i hayata dönüstüren insan!
…..
Bir daha mesele sudur: Canimiz kimi çeker ve kimin cani bizi çeker?
Ve neden?
…..
Hayattan aldigimiz ve hayata kattigimiz can sikintilarinin çogunun sebebi, maalesef degersiz seylerden ibarettir.
Ne bu dünyadan çekip giderken bizimle birlikte gelirler. Ne sonrasi için ise yararlar… Üstelik, bir bardak demli çayin yaninda bile, sahibini “bes kurus” sahiplenmezler
…..
Su kaynar… Ask atesinde… Bir tutam çay yapragiyla karismak, vuslattir. Bu sicakliga… Bu buhara ram olur ve yayilir duygular.
Sonra askin rengidir ve demidir görünen… Ve askin rayihasi.
…..
Söyleyin simdi: Can kimi çeker?.. Kimin cani bizi çeker?
Bu siire kim bir misra katar gönlünden?
Sohbeti kim demler?

aLıntı

ah be guzel kardesim kaldimi bu devirde dost...

ünlü bir kısısel gelısım uzmanının bır sozu geldı aklıma:
"bır ınsanı dost olarak goruyorsanız olay bıtmıstır.yıılarca gorusmesenız bıle dostsunuzdur ve omur boyu boyle kalmalısınız" diyordu.
gunumuzde ne bellı bır zaman sonra unutuluyor ne yazık kı...

Sevgili Dost;
Bildiği şehirlerden bilmediği şehirlere, bildiği yüzlerden bilmediği yüzlere sığınmayı aklından geçirmemiş kaç insan vardır? Garların, terminallerin ve limanların dev mıknatıslara dönüştüğü saatlerde bedenlerini kaptırmayanlaar, ruhlarının bir otobüs koltuğuna, bir gemi çapasına, bir lokomatif tekerleğine yapışmasını önleyebilmişler midir?
"Başımı alıp gitmek istiyorum" cümlesi kimbilir hayatımızın kaç kilidini kurcalamış, açayım derken kaç yeni kapı örtmüştür üstümüze. Arkaya bakmamayı başarabilenler, acaba gittikleri yere başlarını götürmeyi başarabilmişler midir?
"Tebdil-i mekanda ferahlık vardır" diyenler, aslında "tebdil-i kan"ı mı kasdetmişlerdir?
~~~
Sevgili Dost;
"Kalbimi alıp uzaklara gitmek istiyorum" Çünkü aklım hep kurcalanacak.
"Kalbimi alıp"; çünkü kalbim değişen kanı karşılayacak. "Uzaklara"; çünkü gazeteler mürekkep, radyolar ses, televizyonlar renk yapmak istiyorlar onu. "Gitmek istiyorum"; çünkü gitmek kalmaktan daha pullu : bir gece kıyafeti gibi ışıl ışıl parlıyor tenimiz. Bir gece, kıyafeti gibi soyuyor gurbetini.
~~~
Sevgili Dost;
"Garip, Şam'daki Yemendeki garip değil, garip mezardaki ve kefendeki gariptir" demiş Araplar. Ne garip!
"Garibin yüzü soğuk olur " demiş türkler. Ne garip!
Eskimolar güneşin gurbetçi olduğu düşünmüşler. Çinliler küçük beyaz bir taşın bir çuvak pirinç içinde kaybolduğunu... Ne garip!
~~~
Sevgili Dost;
Hafız : "Hiçbir yol yoktur ki sonu olmasın" demiş ama ne çıkar! Bizim otobüslerimizin aynalarında hala, "ömür biter yol bitmez" yazıyor. "Düz yolda da sürçer insan " deyince Çehoc,
Aşık Dertli cevap veriyor :
"Doğru gitsem yollar komaz/Bükük yollar boynum gibi"
~~~
Sevgili Dost;
Uçak sürüleri havalanıyor yerden. trenler, sihirbazların ipleri gibi oynuyor. denizi yakıyor ütülerden tekneler. perdeler sarkıyor otobüslerden.
~~~
Sevgili Dost;
İnsan tekerleği bulduğu zaman başına neler geleceğini bilseydi, bakmadan arkasına yuvarlardı onu ıssız bir yere. insanın elinden gelseydi, düğümlerdi yolları ıssız bir yerde
~~~

Sevgili Dost;
Kalbimi alıp, uzaklara gitmek istiyorum...

Alıntı

Dost Biriktirmeyi Unuttuk...iyi Halt Ettik!!!


Dostluk nedir?
Herhalde bir gösteriş,
birine, aynı cinse, kadınsan
erkeğe, erkeksen kadına karşı
kendini beğendirme çabası, bir moda,
bir gelgeç ruh hali değil Sempatiİlgi
Bağlılık Yüceltme Taçlandırma
Sorumluluk duyma Yürekten
algılama Bakışlarla anlaşma
Ses tonuyla destek verme
Kesintisiz ilişki
Kayıp olmaz, yitmez
Yoktan var olmaz bir duygu
Bunların hepsi bir araya gelip,
zaman içinde gıdım gıdım birikerek
dostluğun çimentosunu oluşturuyor
Gazetelerde okuyoruz TV'lerde seyrediyoruz
Sağda, solda konuşmalarda adı geçiyor:
Güzel yemek yeme dostu Edebiyat
dostu Türk Sanat Müziği dostu
Çocukların dostu Halkın
dostu Dostluklar
nasıl oluşuyor?
Unuttuk Bu hızlı
kent hayatı, dostluk
duygusunu, aklımızdan aldı
Yüreğimizden çaldı Nasrettin Hoca
bir Cuma günü camide cemaate namaz
kıldırmak üzere ezan okunsun diye bekliyormuş
Bir adam gelmiş "Hocam" demiş! "Eşeğimi
yitirdim" Hoca da adama; "Şu namazı
kıldıralım, senin eşeğin çaresine
bakarız" demiş Hoca namazı
kıldırmış, vaazını vermiş
ve cemaate dönmüş:
"İçinizde hiçbir
dostuyla bir
bardak çay içip
saatlerce konuşmamış,
dostuyla sekiz saatlik yürüyüşe
çıkıp hiç konuşmadığı halde sıkılmadan
yürüyüşünü tamamlamamış ve komşunun
kızına kem gözle baktı diye dost bildiği arkadaşını
arkadaşlıktan silmiş biri var mı?" diye sormuş
Arka sıralarda saf tutmuş, sümsük tipli biri
parmağını kaldırıp,"Ben varım Hocam"
demiş Hoca eşeğini yitiren adama
dönmüş, "Al bu adamı git,
bundan büyük eşek
olur mu?
Yitirdiğin eşeğin
yerine kullanırsın" demiş
Dostun yoksa Eşekten farkın ne?
Olumsuz düşünür Sokrates'e öğrencileri
sormuş: Dostluk nedir? Sokrates de onlara
şu yanıtı vermiş; "Çocukluğumdan beri
arzuladığım bir şey vardırKimi insan
atları olsun isterKimi insan
köpekleri Kimisi altını,
kimisi de şanı, şerefi;
bense bir dostum
olsun isterim"
İnsan
biriktiren yaratık
Şan, şöhret biriktiriyor
Süper zenginse boğazda villa
biriktiriyor Tablo biriktiriyor Repoda
para kasalarda naftalin kokulu döviz, antika
biriktiriyor Gençse plak, kaset, cd biriktiriyor
Yorgun bir ihtiyarsa namaz niyaz biriktiriyor
Bazıları da Kuledibi'nde Çukurcuma'ya,
Üsküdar'da Eskiciler Çarşısı'na,
Unkapanı'nda Horhor'a gidip;
antika lambalar, cam
şişeler, eski
koltuklar, tespihler,
tombaklar biriktiriyorAlimse
kitap biriktiriyor Cahilse kin
biriktiriyorDost biriktirmeyi içimizde
kaç kişi deniyor? Evet, kabul ediyorum ,
insan birçok kişiyle beraber mükemmel
dost olamaz, tıpkı aynı zamanda birçok
kişiye aşık olamayacağı gibi
Fakat cinnete düştük Dost
biriktirmeyi unuttuk
İyi halt ettik


alıntı