Sanırdım gündüzdü onlarla gecem
İçimde ümitti dost bildiklerim
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp da gitti dost bildiklerim
Hepsi varken baharımda, yazımda:
Kışın bir burukluk kaldı ağzımda
Seneler senesi oysa gözümde
Cihana eşitti dost bildiklerim
Nerde o sözlere kandığım günler?
Her gülen yüzü dost sandığım günler
Acıdan kahrolup yandığım günler
Ta canıma yetti dost bildiklerim
Meydana çıkalı asil çehreler
Aydınlanmaz oldu artık geceler
Yalanlar tükendi, indi maskeler
Birer birer bitti dost bildiklerim
Korkar oldum bana *dostum* diyenden
Yoksa yok olandan, varsa yiyenden
Ne onlardan eser kaldı ne benden
Beni benden etti dost bildiklerim

Gitmek kadar kolay gelebilir ayrılık sana
Bir gece uyanınca
Bir gece yarısı uyanıpta yüreğine bakınca anlarsın
Gözlerin karanlığı seçer ağlarsın
Bütün çekmecelere bakıp bulamazsın
Bulamaz da hüngür hüngür ağlayıp yokluğu anlarsın
Sevinciyle uyandığım, sabahlara kadar ağladığım
Bir gülüşüne çiçekler açtığım
Sebebim, sevincim, herşeyim nerdesin
Güneşlerim battı, şiirlerim bitti nerdesin

her yüze güleni dost bilmemek lazım helede günümüzde