Yaşıyor olmanın zekatı sevmek ve vermek iken sevilmeyi ve almayı bekliyor insanoğlu. Şayet 'almak' maharet olsaydı krallar, prensesler, başkanlar, zenginler nirvanaya ulaşırdı. Değilmi ki, yediği önünde, yemediği ardında olan gelmiş geçmiş onlarca insandan bir Yunus Emre, bir Socrates çıkmamıştır. Erdemli ve güzel olanın almak değil vermek olduğu aşikar olmasına rağmen, nasıl oluyor da oluyor, çokları 'benim hakkım' diyerek bekliyor.
Bazen güzel bir cümleyi, bazen bir sarılışı, bazen yemeğini -vermeyen, sunmayan, paylaşmayan- cimriler durumundayız. Eylül renkli bir Ankara akşamı geliyor. Eylül ki merhametli hüzün mevsimi. Eylül ki ne kadar da insana benziyor. Bir yandan yaprak dökerken diğer yandan en çok meyvesi olan aylardandır Eylül. Gönlümüz bahar, bakışlarımız yaz, dilimiz Eylül olsun.
İ,ÇOLAK
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
dilimiz Eylül olsun.
dilimiz Eylül olsun.
Nazlıcan bunu beğendi 
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi