O an…
Latif bir sesin
Geldiği istikamete
Ve davete icabet eden kalbimle
Çaresizce yöneldim
Biraz kalabalık vardı,
Dikkat kesilmiş vaziyette
Her nedense aynı cihete bakıyorlardı
Bir şey olmalıydı,
Hareketsizlik fevkalade aşikârdı,
Elim bir hadise olmalıydı
Kalktım ve yavaş adımlarla yol alarak,
Bir nebze olsun yakınlaşmıştım


Duramadım…
Biraz daha yakınlaştım,
Çünkü merakımla başbaşaydım,
Ne olduğunu anlamalıydım
Tilaveti gayet güzel olan bir ahu zar,
Latif sesiyle
Ve hayli samimi vecdiyle etkilemişti
Al-i İmran süresinin bazı ayetlerini
Asude halde okuyordu,
Doksanıncı ayetten başlamıştı
Şüphesiz çok manidar ve bir o kadarda
İbreti nazarla
Hemen dikkatinizi çekiyorlardı

Ah bin yıllık
Bir tarihi ve lisanı hakikati,
Sebebi aşikârca
Nesle yabancılaştıran kan
Ne söyleyim
Ve hangi saiklerle dillendireyim,
Bin hüzün içinde yâd edeyim, dedim o an
Çocuk doğar, çiçek misali açar,
Meltemin hasıyla sabahlar,
Hazana bilmem ki nasıl bakar
Kar yağsa da yüreklere,
Tedrisat telakkilerle lav edilip küllense de,
Cehalet her an kokar

Dil-i hakikatin,
Gayeyi takatin, insan-ı beşerin,
Bahaneler içinde ki tercihin vay haline
Bir asrı geçkindir zerk edilen,
Medeniyet adına şekilden şekle girilen,
Olmadı daha diyen
Hangi kapıya başvurduysa,
Sefih bir halde reddedilen,
Sanki mecburmuşuz gibi arz edilen
Örf ve ananeyi hiçleyen, edebi,
Adabı görmezden getiren,
Nesilleri kepazeleştiren bir kıdem

Ah bir dem ki
Ne dem, bilsem ki nereye gitsem,
Hiç değilse
Hicranı sessizce nefeslenip göçsem
Ne kadar muradım var ise,
Ümitlerim her vesileyle yek pare,
Hazan bilmem ki niye içimde
Kitab-ı celilin okunan ayetlerini,
Bir şekilde hakkıyla anlamıyorum,
Mahcubum kalbime
Ruhum için ne dilesem,
Ülfet-i payeti arz etsem, mecnunun
Gözyaşlarını aşkla teslim etsem

Hiçbir zaman
Ah demesem, hikmeti sebebini
Nefeslenip idrakim için derleyip bestelesem
Derdin sahibine yönelsem,
Zafiyet içinde kokuşan aymazlığı
Kime söylesem ve serinlesem
Devlet-i âli yenin, nesli emniyetin,
Can-ı gayretin,
Din-i müminin ve terörü asliye desem
Ne kadar şehit olmuş can var ise,
Hayıflanarak ruhumu teselli etsem,
Niyaz ile şad olmayı öğrensem


Mustafa Cilasun