Hepimize her gün 24 saatlik zaman verilir. Sabahın ilk ışıklarıyla emanet aldığımız bu hazineyi, ertesi günün sabahına kadar kullanırız. Rabbimiz günlük sermaye konusunda eşit davranmıştır hepimize. Hiç kimsenin daha az veya daha fazla süresi yoktur.Bu süreyi bizce önemli ve değerli uğraşlarla doldururuz. Sizin için en büyük mesele ne ise onun için çırpınırsınız gün boyu. Neyi dert edinmişseniz, onda yok olmuşsunuzdur. Sizi peşinden koşturan hedefiniz ne kadar önemli ve değerliyse, o kadar fedâkârlıkta ve feragatta bulunursunuz.

Eğer üniversitede okumayı kafanıza koymuşsanız, gece gündüz çalışmayı, yüzlerce gece uykusuz sabahlamayı göze alacaksınız. Sizin için para kazanmak vazgeçilmezse, ağır hastayken bile yatağı değil, işyerini tercih edeceksiniz. Emekli oluncaya kadar bir gün bile işe geç kalmayan ya da gelmemezlik yapmayan insanların var olduğunu duymuşsunuzdur. Bunları şaka mı sanırsınız?Hayır! Evlâdı için canını fedâdan çekinmeyen anne, üniversite için can atan öğrenci, işinden vazgeçmeyen işadamı; hep neyi dert edindiğini gösterir davranışlarıyla.Peki, sonsuz ahiret hayatına bedel bir damla serap hükmünde olan dünya hayatının hedefleri bizi böylesine dertlendirirse, ebedî saadeti kazanmanın anahtarı olan imanı sağlam elde etme gayretleri bizi bizden almalı değil midir?

Mânevî bir binayı ve ulvî bir ağacı temsil eden insanın temeli ve kökleri hükmünde olan „iman gerçeği“, tam ve mükemmel elde edilmezse, ne din yaşanır, ne de sonsuz mutluluk kazanılır. Yaratılış itibariyle sonsuza âşık ve sonsuz mutluluğu isteyen insanın en büyük meselesi, en büyük derdi ve en büyük dâvâsı „Kur’ân’ın istediği iman“ı kazanmaktır.

„Ömür sermayesi pek azdır, lüzumlu vazifeler pek çoktur“. Bu bomba gibi cümle gaflet uykusundaki insanın beynine bir balyoz gibi vurmaktadır. İnsanın kendi küçük dünyasında, „en büyük, en mühim ve sürekli“ bir vazife vardır. Çünkü herkesin, özellikle Müslümanların başına, iman karşılığında ebedî Cenneti kazanmak veya kaybetmek dâvâsı açılmıştır. Eğer iman belgesini sağlam elde edemezse, bu dâvâyı kaybedecektir.

Düşünün: Sonsuz mutluluğu kazanmak için verilen ömür sermayesini, lüzumlu vazifelerle doldurmak yerine gelip geçici hayat için harcıyorsunuz. Sonunda iman vesikasını sağlam elde edemiyorsunuz. „Bu kaybedilen dâvânın yerini, bütün dünya saltanatı verilse doldurabilir mi?“Bütün dünya bizim olsa, tüm karaların ve denizlerin hakimi olsak, hatta bin yıl mutlu bir hayat yaşasak, imanın yerini tutabilir mi? Elbette ki tutamaz. Çünkü, dünyanın bin sene en mutlu hayatı, Cennette bir saat yaşamaya bile denk değildir. Bütün dünya böyle ise, dünyanın küçücük işleri, „iman dersini hakkıyla öğrenmemize“ nasıl engel olabilir? Üstelik bu dâvâ, özellikle Müslümanların başına açılmış. Çünkü, kendisine İslâm ulaşmamış kimse, sadece Allah’a inansa kendini kurtarır. Müslüman ise, tam inanmak, tam teslim olmak ve tam yaşamak zorundadır.

Hele bir de bu Müslüman, ümmet-i Muhammed’i (a.s.m.) selâmet sahiline çıkarmakla görevli ise. İşte onun sorumluluğunu ölçemeyiz bile.

Tavsiyemiz nefsim gibi, gaflet gemisinde rahat yatarken Cennet rüyaları görenler için...Yarın „Sekâratta hâlimiz ne olacak? Sel gibi hücum eden günahlara karşı ne yapacağız?“ gibi sorulara cevap verelim...

Cemil TOKPINAR (Alıntı)

Bu yazı sanamı ait kardeşim??

gönlümden geçenler ama ben yazmadım..
aslında yazıyı biraz kırptım, tamamı böyle değil

Çok beğendim eline sağlık...

EyvAllah

yüreğine emeğine sağlık cicim

Tskler, ama ben yazmadım

Kimin yazmadigini belirtmez isen senden sorarlar ))
Emegine sağlık.
Kim yazmis yahu

buldum kimin yazdığını ekledim

kırpılmıs yazı ıstemezük gulce,hepsını paylas yoksa okumam:D