Deniz… boğaz…ve sahip
Deniz benim özüm ilk aşkım yaşama sevincim.
Onunla öğrendim özgür olmayı düşünceler saygıyı
Onunla öğrendim hem isyanı hem de başkaldırıyı

O ki bana sadık sevgili oldu
Belimi yasladığım yoldaşım oldu

İnsanlar birbirlerini terk ederken o terk etmiyordu
Bunun için şanslıydı yiğit
İyi ki varsın deniz iyi ki varsın sonsuzluk

Hele o boğazın denizi yok mu? Adn cennetlerine değişmem
Sularını ise Kevser sularına…
Her yeri terk ederim Sivas’ı Erzurum’u İzmir’i ama orayı terk edemem
Düşman buralara girdimi elim kıpırdamaz ama boğaza adım attımı top tüfek giderim cepheye

Deniz bana ahbap oldu boğaz ise kardeş
Ona her bakışımda âşık oluyorum tabi yaratıcısınada
Ah o boğaz yok mu? İstanbul’un çöllerinde açmış bir gül
Köprüyse gülün üzerine oturmuş bülbül
Mis gibi havayı çekiyor ciğerlerine ...

Bencil köprü niye denizimi bakışlarınla esir aldın bana da azcık yer ver de bakayım
_yok, olmaz beni buraya kondurdular gitmem
_gideceksin köprü seni parçalarım gerekirse
Çünkü ben ona aşığım yârimden beni kimse ayıramaz

Köprü sustu ağzını bıçak açmadı neyse delikanlı yiğit gittikten sonra
Sordum niye bu kadar korktun?
Sorma dost sorma: onun atalarından çok çektim
Gücüne kudretine hayret ettim
O ki Osmanlı torunu
Dünya temaşa eder adaletine
Şaşar kalır cesaretine
Onlarla dünya baş edemedi ben nasıl baş edeyim….

Seyyid KEMERKAYA

kendinize ait şiirleirnizi

şiir bölümünün alt başlığı "sizin kaleminiz" bölümüne koyarak paylaşın kardeşim