Doğdum,
“hoş geldin” dediler…
Konuşmaya çalıştım,
“ben kimim?” dediler…
Yürüdüm,
“aferin” dediler…
Koştum,
“aman koşma düşersin” dediler…
Düştüm,
“ayağa kalk devam et” dediler…
Yoruldum,
“terlediysen soğuk su içme” dediler…
Hasta oldum,
“geçmiş olsun” dediler…
Yıllar geçti bir şekilde,
Büyüdüm yaşım gereğince…
Hayatım da değişti ben değişince…
Bağırdım,
“agresifsin” dediler…
Küstüm, darıldım,
“alıngansın” dediler…
Dayanamadım ağladım,
“ağlama değmez” dediler…
…
Değiş dediler, büyü dediler, geliş dediler…
…
Değiştim,
“çok değiştin, bana ihtiyacın yok” dediler…
Kalmalarını istedim,
“sen artık güçlüsün” dediler…
Tamam dedim, gidin dedim,
“son sözün bu mu, bunu mu istiyorsun?” dediler…
…
Ağlamak güzeldir dediler,
Ağladım,
“sulu göz” dediler…
Güldüm,
“hiç inandırıcı değilsin” dediler…
Sustum,
“trip atıyorsun” dediler…
İzah ettim,
“rol yapıyorsun” dediler…
Sinirlendim,
“abartıyorsun” dediler…
Kabul ettim,
“dengesizsin” dediler…
Dediler de dediler…
Ama beni hiç dinlemediler,
Bir gün olsun düşünmediler,
Anlamak bile istemediler.
Şimdi gülüyorum ve kimse bir şey demiyor.
Nedeni basit; onlar artık beni göremiyor!
Mutluyum ey arkadaşçıklarım!
Siz susmayın konuşun,
Ben daha çok yazarım…
alintidir...
Dediler...
Bunu ilk beğenen sen ol.
bana bişiler hatırlattı eskilerdn...duygulandm saolasn 