İçim çok sıkılıyor.yaşantım çok kötü değil ama bıktım artık.çekip gidesim var ama gitsem gözüm arkada kalacak.gidemiyorum bu yüzden.doğduğum günden beri hep bir sorun var hayatımda.aileme içim sıkılıyor diyorum.ailem de ne yapayım diyor.biraz daha söylesem ilaç iç diyor.bu nasıl bir kafa?insan çocuğuna böyle mi davranır?

sakin ol kardeşim ya çok ıskılan insan var hayatta

tek değilsin buna emin ol :/

Ben bıktım artık insanların sorumsuzluklarından.sorun olmayacak şeyler sorun oluyor.

her derdinde her sıkıntında böyle isyankar olmamalısın

savaşta anne babasını kaybedip ortada kalmış bir çocuk kadar çaresiz değilsin en azından

senin durumunda olmak isteyecek o kadar çok insan var ki şuan dünyada

Müslüman için dünya hayatı zindandır kardeşim.

Savaşta annemin babamın ölmesini hiç istemem ama böyle bir şey olsaydı bu kadar isyan etmezdim bence.çünkü zaten herkes ölecek.ölüme çare yok.annesiz babasız kalmak çok kötü ama öyle olursa hayatima devam etmeye calisirdim.hayatima devam edemessem açlıktan öldürdüm.ölüm gelecek nasılsa.

Dimi ne kadar basit bunları yazmak yazıldığı gibi yaşanmıyor hayat s6

Gerçekten böyle düşünüyor olamaz mıyım?

Şimdi S6 şöyle bir durum var. Şimdi "kolumu keserim ne varki bunda" diyorsun. Bu lafta olduğu için çok basit gözüküyor. Bir zaman sonra kangren oluyor kolun ve kesilmesi gerekiyor. Düşün bakalım şimdi söylediğin gibi kesin diyebilecekmisin gözünü kırpmadan? Kolsun bir hayatı nasıl yaşayacağını düşünmeden?