onuncu yıl marşındaki çıktık açık alınla kısmını çıktık ağacın dalına sanardım :D :D

Süper ya

çocukken eski evimizde florasan lamba kullanırdık. O lambalarında patlamaya yakın kenarları siyah olurdu . babamda birgün bu lamba patlayacak patlamadan değiştirmek lazım dedi o gece öyle çok dua etmiştim ki lamba patlamasın diye o patlamayı devasa bi patlama olarak düşünürdüm çünkü :D:D

bellı bır yasa gelmıs adamları ınsan zannederdım,buyunce gordum kı degıllermıs;sadece canlıymıslar.
oksıjen ısrafı yapıyorlarmıs sadece.

atatürkü 10 metre boyunda ve her şeye gücü yeten biri olarak biliyordum.

Hatta anneme "anne atatürkün elinden tutabilir miyim benim boyum yeter mi?" diye sormuşluğum var. cevabı beni çok derinden yaralamıştı.
"Oğlum atatürk öldü elinden falan tutamazsın" demişti. Bari alıştıra alıştıra söyle be anne diyemedim.

İşte o andan sonra bütün hayallerim yıkıldı.

Artık nasıl okulda anlatıyorduysalar. Ölümsüzdür, ölmemiştir, yücedir, büyüktür falan filan diye. :D

Ben küçükken:
Patatesin hamurdan yapıldığını, Makarnanın ise ekildiğini sanırdım...

Televizyondaki insanları kablodan geçip TV kutusuna girip yayın yaptıklarını sanırdım...

Çizgi film karakterlerini gerçek sanırdım...