Bir ay çalışıp yeni kuraya girmek için istifa etmeyi düşündüğüm yerdi Cizre ilk geldiğimde...İlk üç ay çok güzel geçti...Dicle kenarında oturmayı, kasrik boğazında serinlemeyi çok sevdim...İstanbulun kalabalığından ve asistanlıktan kurtulduğum bu yerde rahat bir nefes aldım adeta...Halkı kucak açtı, nereye gittiysem "hocam" diyerek saygıda ve sevgide kusur etmedi, her türlü problemimizde yardımcı oldular...Hastanede çalışma arkadaşlarımla hep uyum içinde olduk, birbirimize hep destek olduk...Şu an zor bir süreçten geçiyoruz. Can güvenliğim yok bunu biliyorum, yediğimiz roketler ilk olmadı, son olmayacak bunu da biliyorum...Ama bildiğim birşey var ki burdaki sivil halkla, askerin şu anda bize ihtiyacı var...Bir karar vermem gerekiyordu...Kalacak mıyım kaçacak mıyım? Acildeki diyaliz hastasını görünce, annesinin kucağındaki ağlayan bebeği görünce, deposunda biten suyu doldurmak için dama çıkan ve saçma isabet eden evin genç kocasını görünce, hastanede uyku tulumuna girip beton üstünde yatan askeri görünce...
Tabipler odası ve sağlık bakanlığı şu ana dek hiçbirşey yapmasa da bizim için, ben kendi adıma şimdilik kalmayı seçiyorum...Vefasız değilim Cizreye'de, ülkeme de...
Bu kararımı destekleyen önce eşime ve sonra aileme çok tşk ediyorum....
t.k.günal
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Cizrede vefa
Cizrede vefa
Konuyu Okuyanlar: 2 Ziyaretçi