Cihad arapçada "mücadele" demektedir. günümüz türkçesinde ise "İslam uğruna savaşma" manalarına gelir. Klasik islam anlayışında bu durum sadece savaş olarak nitelendirilir. kuran furkan suresi 52.ayetinde mealen: Madem ki, yalnız seni gönderdik. O halde kafirlere uyma ve bununla (Kur'an ile) onlara Cihad et, büyük Cihad! Bu ayet nübüvvetin 5.yılında inmiştir. Lakin, ilk savaş (bedir savaşı) nübüvvetin 14.yılında 614 yılında gerçekleşmiştir. Bu savaşları karşılayan kelime 'cihad' değil, 'Kıtal''dır.

Peki Bedir savaşından önce indirilen Furkan 52'de bahsedilen 'Büyük Cihad''dan kasıt nedir? Cihad neyle mücadele etmektir? Bu soruların cevabını nübüvvetten Bedir Savaşına kadar olan kısımda inceleyebiliriz. Resulullah, kalk örtüsüne bürünen vahyini aldıktan sonra insanları Allah'ın yoluna davet etmiş, önceki adetleri, gelenekleri, görenekleri, örfleri kaldırarak saltanatı sadece Allah'a has kılmıştır, bu uğurda şehitler vermiş, türlü işkencelere maruz kalmıştır. Kuran'a göre Peygamberimiz, gönülleri fethederek bugünkü olaya gelmiştir. Yani Kur'an ile gönülleri fethetmiştir, Cihaddan kasıt da budur, Büyük Cihad, kılıç ile olan feth değildir, gönüllerin fethidir.

Resulullah Medine'ye hicret ettiğinde Medine'yi gasp etmedi, onları zorla inandırmaya çalışmadı, çünkü zaten orada bekleniyordu. İslamı tanıdılar mutlu oldular. Bu davranışın temelinde Allah'ın yumuşak ol emri vardı. (3/159) Osmanlı kılıçla bölgeyi fethettikten sonra onları kılıçtan geçirmedi. Onları dinini seçme konusunda özgür bıraktı. Çünkü Kuran böyle emrediyor. Dinde zorlama olmadığını bizlere şöyle anlatıyor: Doğruluk ile sapıklık birbirinden kesinlikle ayrılmıştır. Kim Tağut'u, azgınlığı reddedip Allah'a inanırsa kopması söz konusu olmayan, sapasağlam bir kulpa yapışmıştır. Hiç kuşkusuz Allah her şeyi işitir, bilir. (2/286) ayeti bunu bildiriyor. Buradaki sonuç cihad ile kıtal aynı değildir, bugünkü cihad anlayışı yanlıştır. Bu bilgiler ışığında cihad, Allah yolunda Rıza i İlahiyi kazanmadır demek yanlış değildir.

İnsan ile Allah arasındaki engelleri kaldırmak bir cihaddır. peki insan ile Allah arasındaki engel kanunlar, medya, kendilerini mümin diye tanıtan münafıklar, veya kişinin kendisiyse? Sizinle savaşanlarla siz de Allah yolunda savaşın. Fakat ölçüyü kaçırmayın, saldırgan olmayın. Çünkü Allah ölçüyü elden bırakan saldırganları sevmez. (2/190) burada bahsedilen sadece fiili bir savaş mıdır, yoksa Allah'la insanın arasına giren her şeyi kaldırmak mıdır? cihadın iki kanadı vardır. Biri tebliğ, diğeri harekettir. tebliğ, ideoloji ve inançla mücadele eder. hareket ise Allah'ın dinini ona has kılmak için yapılan mücadelelerdir. Bir kimseye İslamı zorla kabul ettirmemelidir, yalnız o kimseye seçim yapabilecek bir ortam sağlanmalıdır. eğer bir yerde islamı anlatabilecek güzel bir ortam yoksa, orada zorla dayatma vardır. dayatma ile yapılan şeyler mühim değildir. İran'da yapılan bu şeriatı, İslam'ı dayatma olarak nitelendirebiliriz.

Seçim yapılacak ortamlarda yalan yanlış bilgiler kullanmamak gerekir. Hiç kimse aynı şekilde bir baskıya maruz kalmamalıdır. Öncelikle kişiye bir seçim hakkı tanınmalıdır. İşte bu cihattır. bu ortam sağlandığı takdirde müminin ona emredildiği gibi yaşanmış olunur.

Cihad'ın sadece tebliğ olarak lanse edilmesi enteresan , dayatmadan kasıt Müslümanlara mı yoksa Müslüman olmayanlardan mı kastedilmiş , günümüz Müslüman'ların Cihad'ı zaten saldırı üzerine değil savunma Cihad'ı üzerine kuruludur