Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Çeşm-i Siyahım^^
Çeşm-i Siyahım^^
Güzel başlayıp sonu kötü biten bir güne merhaba!!İnsan olarak o kadar anlatmaya kanelize olmuşuz ki karşımızdakini dinlemeyi bile unutabiliyoruz bazen.Elimizdekilerin kıymetini bilmemek mi bu. Bazen görünen şeyler aslında gördüğümüz şeyler olmayabiliyor.
Dünümü düşünmeden yarınımı hesap etmeden saldım çayıra bir yaşamı bazen o kadar çok istiyorum ki.İnsan fıtratının dışına çıkamıyor.Değişim ve gelişim her zaman olsada dönüp dolaşıp karakterinin o ana temasına takılıp kalıyorsun.
Başkalarının hatalarının sıkıntısını ben çekmek zorundamıyım diyorum bazen.
Ve kızıyorum kendime neden içim damarken dışıma mermer ördüm mesela?
Kibardı, incecikti kuyruğu;
Boş koydu delikleri.
Bir varken bir yok oldu,
İşte dünyamızın işleri.
"..hayatın sentetik yanlarını kemirmeden semiremeyen bir fare'den.."
...
Kimsenin kaderinin dışında bir şeyi yaşayamayacağını anladığım gün 14 yaşındaydım.Hayatımda ilk kez doğru anlamıştım.Yaşadıklarım benim engelleyebileceğim şeyler değildi kimsede sorumlu değildi mevlanın takdiri buydu ve yaşadık.
Hepimiz bir gün öleceğiz.Yaşadığımız hayatın muhasebesi önümüze gelecek. İskender dünyayı aldı ve şimdi tek hatırlanan gay olduğu. Marie Cruie laboratuarda çürüdü. Ne geliyor gözünün önüne firijit bir bakire, hayır aslında evliydi. Kimin umrunda ?
Ah çeşm-i siyahım!! demek istediğim... Bırak ansiklopediler senden bahsetmesin, popüler olma, 2150 yılında Google’da adın çıkmasın, üst geçide ismini yazmasınlar. Ah ne gam!
Bir yıl önce hayal ettiğin konumdamısın yada bir yıl sonrası için hayal ettiğin yerde olabilecekmisin asıl ona bak.Yaşadıkların ve yaşamak zorunda olduğum sorumluluklarını yerine getirebiliyor heybeni doldurabiliyorsan ne ala.Gerisi boş!!!
Varlığım varlığına armağan olsun! Aksinde aksi bir yüz gördüm..! Kırıldım mı dersin , bozuldum mu , sustum mu? Tekrar mı ettim kendimi inkar mı aslımı ikrar mı acımı.!Bizler sonlu varlıklarız değil mi?Koca bir doğru üzerinde belli noktalardan kesilmiş ışın parçası!Başka bir doğru gelir keser bizi bir başkasıyla sonsuza dek boşlukta akar gideriz aynıyızdır oysa ama kesişemeyiz.
Ne olursa olsun biz sonlu varlıklarız...Başımız belli sonumuz belli...Kendi yörüngemizde gidip dururuz işte...Başrol benim değil..Bilmediğin bir şey var : bu oyunda başrol yok herkes figüran!
Hayatı anlamlı kılan neyse ona o'dur rotamızda olan...
Senin hayatını anlamlı kılan ne?
Zihnimden geçirdiklerimi şu an kaleme dökmeyi çok istiyorum doğru kelimeleri bulabilirmiyim bilemiyorum.
Ruhum asi bir kuş misali kanatlarını çırpıyor ne yöne uçmasını gerektiğini bilmeyen uçmayı yeni öğrenmiş kuş gibi.Bir avcının onu vurabilme ihtimali onu korkutsada kanatlarını çırpıyor.
Yeni bir yaş yeni bir yıl yeni umutlar yeni hayaller ama her zamanki gibi attığı adımın zemininin sağlamlıgını kontrol eden bir ayak gibi tedirgin olanda yine ben.İsyanım dağları taşları aşsın istiyorum.anlaşılmayacağımı bile bile.
Çok şeyler var zihnimde yazmak istediğim,hani dolar dolar taşarsınya kelimelerin kifayetsin kalacağını düşünürsün o misal.
Bana kendimi değerli hissettiren tüm kıymetlilerime çok teşekkür ederim .İyiki varsınız...
Bu sabah yağmur vardı ve ben yarın sabah yağsa da sıcacık yatağımda olabilitemi hayal ederek yola çıktım.Sabahın köründe çocuğunu okula getiren bir annenin bir yandan azarlayıp bir yandan ona vurmasını dehşetle izledim. Bu tür insanlara saygı göstermiyor olmam beni saygısız yapar mı sevgili günlük sen söyle?!
Otobüs durağında kararsız kalan ben...Yaşlarla dolan kalbim!Kaçan azarlama fırsatlı ardından üzülmek mi?Gülmek mi?Beklemek mi?Sövmek mi? Hangisi daha değerli.Kolay kazanımların kıymetinin bilinmemesimiy di o anne evladın savaşı!
Belki şekspir yanılmıştır ne dersin?Belki bütün mesele olmakta ya da olmamakta değildir.Bütün mesele sabretmekte ya da etmemektedir...iki saniye sabretse kırdığı bir kalbi olmayacaktı belkide.
Ondan iğrenmeyecek bir kalbim olsun isterdim...Ne değerli bir gönlüm var!!!Sen benim gibi olma günlük..Kimse olmasın!!
22.01.20010
Pazar günü Safranboludaydım...
Safranbolu gezisi yorucu geçti açıkcası. Malum günü birlik olunca ve o günde heryeri gezmek isteyince insan, haliyle yorucu oluyor.
Semerci dedeyi(MUSTAFA Kemal Ağyaroğlu) ziyaret ettim ilk gittiğim zaman tanışmıştım saatlerce sohbet etmiştik 90 lı yaşlarda kesin ölmüştür demiştim ama onu sağ bulmak bütün güne değdi açıkcası 97 yaşına girmiş.
Tekrar resmini çektim kızım kapının oradan çek oradan daha güzel çıkıyor resmim demesi hayat her yaşta güzel dir dedirtti bana (:
Bol bol sohbet ettim onunla bir insanı dinlerken içinin ağlaması çok güzel bir duygu bana bütün safranbolu çarşısındaki eşyaları verseler onla geçirdiğim 1 saati hiçbir şeye değişmem.
En çok sevmeyi seviyorum.Ama sadece sevmeyi.Karşılığı olmayan tek şey o olduğu için hem de..Ne güzellikle , ne mekteplilikle , ne ahlakla , ne ahlaksızlıkla , ne parayla , ne yatlarla , ne katlarla alamayacağın tek şey olduğu için.
İnan bana günlük sevgi bu dünyanın malı değil!
Ara ara gel...Ara ara yaz. Ben de kapıp kaçayım.
13.04.10
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi
![[Resim: urjn1.jpg]](http://t1311.hizliresim.com/1h/p/urjn1.jpg)