"Kendi hissiyatımdan yolla çıkarak diyebilirim ki özellikle video kaydı olan işkence görüntüleri vb görsellerle yapılmak istenen bir şey var. Hem inançları zedelemesi bakımından(eyyub peygamber insan kılığında gelip sözleriyle üzüntüsünü artıran şeytanı "sen beni rabbime isyana teşvik ediyorsun" diye kovmuştu) şeytani hem de kargaşa oluşturmak, provakasyon yapmak bakımından şeytani... Elimize geçseler bir kaşık suda boğarız ya hani, işte o hissi provake etmek istiyorlar diye düşünüyorum. Eşcinsel konulu tahrikler de cabası... Lütfen, lütfen, lütfen eziyet ve işkence fotoğraf ve görüntülerini paylaşmayın kardeşler, hassasiyeti azaltmak gibi bir zararı daha var bunun..."
Diyecektim... Aklıma geldi, bunlara dur demenin tek yolu güçlü bir türkiye idi. On kusur yıl, yol yapıp gıda marketi çoğaltan bir hükümet ve istikrara oy vermeyen bir milletiz biz... Allah'a kaçtım, bütün bunları bize imtihan olarak veren rabbim, durdurmak noktasında benim elimden ne gelir diye sordum. "Onlara,
- düşmanlarınız size karşı çok güçlü ordular hazırlıyor! Onlardan korkun!
Dendiğinde, bu onların imanını arttırır ve:
- hasbunallahu ve ni'mel vekil...
Allah bize yeter, o ne güzel vekildir,
Derler." ayeti ile teskin oldu gözyaşlarım... Kalbimde bütün o çocuklar, bütün o korkmuş, ağlayan, birbirine sokulan, o yalnız ve yardımsız çocukların nefes alıp vermeleri bir fırtınaya dönüşüyor!.. İçim yangın yeri... "Cennet var küçüğüm, cennet var küçüğüm" diye inliyor içimdeki deli derviş...
Ayşenur Vural
"Cennet var küçüğüm,
Bunu ilk beğenen sen ol.