Onlar sürü yavrum. Zincirlerinden baska kaybedecek neleri var? Karanliktan geldiler , karanliga gidiyorlar . Ummandaki dalgalar gibi sayisiz. Tarihi yok bu sürünün . Macerasi yok. Yildizlara tirmanan merdivenden habersiz. Yürüyen , esneyen, tepinen ve ögrendigi seyleri tekrarlayan uzviyet. Kafanin vecdinden habersiz. Bu sarhos karnaval alayini yildizlar, yüzbinlerce yildiz, kayitsiz bakislariylan seyrediyoruz



"Bazen bir kuyuya benziyor hayat; kör, pis, zehirli bir kuyuya. Boğuluyorum, ölüme koşacak mecalim kalmıyor, kimseyi görmüyor gözüm. Sevdiklerim yabancılaşıyor. Kitaplar tuğla oluveriyor birden. Dostlarımın sesini tanımıyorum. Varlığım bir tele asılıyor. Bir kâbus bu, bir hastalık. Gözlerimi kaybettikten sonra bu kuyuya sık sık düştüm... İstediğini yapamamak, sakatlığımdan doğan bir aciz"

"Bazen bir kuyuya benziyor hayat; kör, pis, zehirli bir kuyuya. Boğuluyorum, ölüme koşacak mecalim kalmıyor, kimseyi görmüyor gözüm. Sevdiklerim yabancılaşıyor. Kitaplar tuğla oluveriyor birden. Dostlarımın sesini tanımıyorum. Varlığım bir tele asılıyor. Bir kâbus bu, bir hastalık. Gözlerimi kaybettikten sonra bu kuyuya sık sık düştüm... İstediğini yapamamak, sakatlığımdan doğan bir aciz"
ah ahhhhhhhh!