Ey can…
Can dersin,
Canana imrenirsin
Sevda adına
Methiyeler düzer
Ümitle nefeslenirsin
Aşk için
Ne kadar gamsız
Ve bigânesin,
İdrak için fakirsin
İlim ve fikirsiz aklın,
Ülfetsiz kalbin,
İzansız hesabın
Derdiyle heveslenirsin
Bilmem ki niçin
Nedensizlik üzerine
Ömrünü ikame edersin,
Hala ne derlerdegezinirsin
Fakirlik varlık adına
Var olmaktan niyedir,
Kul olmak bu kadar
Basit midir, inanmaknedir
Ruhun ve kalbin
Sahibinden gamsız
Bir vaziyette yaşamak
Şeref ve haysiyetmidir?
Hangi insan bu kadarsefih bir
Tercih için nefsinin
İlahlığına tamahetmektedir…

Mustafa Cilasun