Arkadaşlar Büşra Gökdemir kuzenim olur. Kuzenden izinli yayınlanıyor.. YORUMLARINIZI ESİRGEMEYİN..

---

bana bir kez seni sewiyorum de
sonra çek wur beni bir kurşunda
ister ellerinle kaz mezarımı ister at bi kara kuyuya
ama ne olur kalbimden olsun kurşun
çünkü tek ordan canım yanmaz
seni sewdiğim acının yanında hiçbirşey acıtmaz yüreğimi
yeter ki bir kere seni sewiyorum de bana
içten we gerçekçi olsun ama
sen onu söylerken ben yağmur altında ıslanıyor olayım
yağmur altında ıslanıyor olayım ki görme göz yaşlarımı
sen bunu söylerken kendimi tutamayıp ağlarsam
yağmur damlaları gizlesin hüznümü
bir kez ellerini tutup wersem yüreğimi
anlar mısın sana olan sewgimi
nasıl bu güne kadar fark edemedim seni
o elleri o gözleri
ne olur çok geç kaldığım için AFFET BENİ...

BÜŞRA GÖKDEMİR

---

anlatamıyorum sewgimi sana
yüzüne bakınca kızarıyor yüzüm aniden
gözlerine bakınca için ısınıyor
ama ne mümkün gözlerine bakabilmek
arkadaşça bile konuşamıyorum seninle
tam birşey söyleyecekken kelimeler düğümleniyor boğazıma
aslında içimden haykırıyorum seni çok sewdiğimi
ahhh ahh bide yüzüne söyleyebilsem
susup yüzüne bakmak öyle hoşuma gidiyor ki
saatlerce seni izlesem sıkılmam
bir tebessümün bütün bir ömre bedel
sadece sana seni sewdiğimde alacağım tepkiden korkuyorum
belki geçip karşıma güleceksin belki tersleyeceksin...
beni korkutan tek şey bu
ama bana bir kere seni sewiyorum diyeceksen
ben bunun için ömrümü wermeye razıyım
ne olur affet beni
ama sakın unutma seni deliler gibi sewdiğimi....

BÜŞRA GÖKDEMİR

---

kaptanın her linamda sewgilisi olur derler
ama bilmezler ki kaptan gemisine aşıktır
o geminin batacağını bile bile terk etmez gemiyi...
gemiyle birlikte batar o açık denizlerde
bir kaptan için sewgilisi gemisidir
o gemiyle ilişki ya birlite biter
ya da birlikte kurtuurlar alabora olmaktan...
bu sewda gemisinin kaptanları biziz
ya o sewda gemisi kurtulut
ya da o sewda gemisinin son limanı denizin dibi olur
bu sewda gemisinin kaptanları ya kurtarırlar gemiyi
ya da GEMİ TABUTUMUZ,DENİZ MEZARIMIZ,YOSUNLAR ÇİÇEKLERİMİZ OLUR
belkide son limanda bizi bekleyen küçük ewde gemimizi büyütüp yeni bir yolculuğa hazırlarız kendimizi
ama bu sewda genisinin kaptanları biziz
O GEMİYİ KURTARANA KADAR ASLA TERK EDEMEYİZ




BÜŞRA GÖKDEMİR

---

bırakma ellerimi bitanem
yalnız bırakma beni bu acımasız dünyada
sen ellerimi bırakınca kendimi dünyanın boşluğuna düşmüş gibi hissediorum
ne olur ellerimi bırakma
ayırma gözlerini üzerimden
gözlerin aydınlatıyor içimi
sen gözlerini çekince kendimi karanlık bir odada hapis gibi hissediorum
ne olur ayrılma yanımdan
sen yanımdan ayrılınca kendimi koca bir çölde yalnız gibi hissediorum
korkuyorum sensizlikten
ellerin ellerimi bırakıyor
gözlerini çekiyorsun üzerimden
kalkıp gidiyorsun yanımdan
dur bitanem gitme ne olur
bu koca dünyada yalnız bırakma beni
dur bitanem ne olur dur
tek bırakma beni acımasız dünyada
karanlık odalara hapsetme beni
koca bir çölde yalnız bırakıp gitme
tutma başka elleri
bakma başkasına
gitme başkasının yanına
NE OLUR BİTANEM BIRAKMA BENİ




BÜŞRA GÖKDEMİR

---

gelip sarılmak istiorum
sımsıkı elini tutup uzun uzun bakmak istiyorum yüzüne
haykırmak istiorum adını
omzuna yatıp saatlerce uyumak istiorum
uyuduğumda yanımda uyandığımda karşımdasın
seni çok sewdiğimi söylemk istiyorum herkese
bağıra bağıra söylek
sonra duruyorum bir an
malesef hepsi bir HAYAL
sonra kızıyorum önce sana sonra kendime
sana kızıorum çünkü beni böyle bırakıp gitmememliydin
kendime çok kızıyorum çünkü sana bu kadar sevgi beslememeliydim
düşünmeliydim birgün haince çekip gideceğini
sonra içimden sana bir tokat atmak geliyor
git diyorum git hırsını al
gelip yapmıyorum
belki tokata bile layık görmüyorum seni belkide kıyamıyorum sana!!!
ama yapamıorum gelip yanına ne seni seviyorum diyebiliyorum nede bir tokat atabiliyorum
artık senin hakkında sadece şunu biliyorum
BEN SENİ HALA ÇOOK SEVİYORUM



BÜŞRA GÖKDEMİR

---

dün gece seni gördüm rüyamda

ıssız bir sokata tek başına yürüyordun

sonra birden uyandım

neden korktuğmu bilmiyordum ama çok korkuyordum

koşarak çıktım ewden

üzerimde ince bir hırka, elimde bir anahtar ve yüreğimde bir sızı...

çıplaktı ayaklarım

yağmurun soğuğu yollara işlemişti

yere bastıkça üşüyordu ayaklarım

ama seni bulma hewesiyle etkilemiyodu hiçbirşey beni...

her sokağa her caddeye baktım

köşe bucak aradım seni

karanlık bir sokağa girdim sonra

kaldırıma oturmuş üzerinde sadece bir paltosu elinde de içinde balık olduğu bir şişe

sen sandım uzaktan

koşarak gittim yanına

ayaklarıma taşlar batıyordu

yağmur birikintileri ise yarı yerime kadar ıslatmıştı beni

tepemden yağan o sessiz yağmura söyleyecek söz bulamıyorum

iyice yaklaştım adama baktım uzun bir süre

sen değildin umutsuzlukla ve kendimi başa dönmüş hisserek aramaya dewam ettim

her zaman yağmurda yürüyüp sonra sıcak bir kahwe içmek için gittiğimiz pastaneye koştum

ışıkları yanıyordu

belli içerde birileri wardı

heyecanla açtım kapıyı

son ummudumdu bu pastane

orada yoksan...

baktım içeride eli yüzü un elleri hamur bir adam...

meraklı gözlerle baktı"bu saatte burada ne işin war"dercesine

koşarak çıktım oradan

ewe gidip uyumak istiyordum

artık son çarem yine rüyalardı

ewe girip aynaya baktığımda o yüz sanki benim değildi

soğuktan kızarmış,karanlıktan korkmuş ve bezgin bir yüz...

hiçbirşeye aldırış etmedim

ıslak üzerimle bir an önce yatağıma girdim

seni görmenin heyecanıyla uyumaya çalıştım

ewet tatlı serserim bunca saattir nerede ya da kiminleydin???

BÜŞRA GÖKDEMİR

---

gitme bilmediğim uzaklara
gitme seni bulamayacağım yerlere
bırakma beni sensiz
bırakma beni çağresiz
dur ne olur dur
son kez bakayım o yüzel yüzüne
son kez öpeyim seni
son kez tutayım ellerini
ya bir daha göremezsem seni?
o zaman nasıl dayanırım ben?
gelir misin o zaman da rüyalarıma?
yoksa beni bıraktığın gibi
rüyalarımı da sensiz bırakır mısın
gitme ne olur gitme birtanem
karanlık odalara hapsetme beni
sen yokken günler anlamsız benim için
uyku haram
gitme birtanem ne olur..?
rüyalarımda olsun kal
rüyalarımda olsun seweyim sewni
rüyalarımda olsun tutayım ellerini
rüyalarımda olsun hissedeyim sewgini
ne olur birtanem bunu olsun çok görme bana...

BÜŞRA GÖKDEMİR



dışarısı karanlık
herkesin ışıkları kapalı
yalnızca sokak lambaları we ufak bir mum aydınlatıyor odamı
seni düşünüyorum gecenin bu saatinde bile
uyku tutmadı yine
bitmek üzere olan bir mum,
soğuktan tir tir titreyen kediler
we seni düşünmekten uyuyamayan ben...
bitmek üzere olan bir mumda
gözlerim puslu seni düşünüyorum...
yawaş yawaş aydınlanıyor sokaklar
kediler sızıp kalıyor bir köşede
mum bitiyor aşkımız gibi
odamın penceresinden dışarı bakıyorum
sokak lambaları sönüyor bir bir
hawa aydınlanıyor yawaş yawaş
ewdelerin ışıkları yanmaya başlıyor
sabahın alaca karanlığında
kim bilir belki işe gitmek için belki ben gibi sewdiklerini düşünmek için...
kalkıyor insanlar gecenin alaca karanlığında
kimi yeni yeni uyuyor bu saate
kimileri yakıyor ışıkları
kimileride bitmek üzere olan mumlarını söndürüyor
söndürmek istemiyorum biten mumu
buğulu gözlerimi aydınlatan
seni düşünmeme yardımcı olan o mumları söndürmek istemioyurum
belkide o mumu sewgimiz olarak görüyorum
herkes alaca karanlıkta ışık yakerken
ben ufacık ışık weren bitmek üzüere olan mumu
söndürmek istemiyorum
belkide o mumu sana olan aşkım gibi görüyorum
her geçen dakika senin uğrunda biraz daha eriyor
yine sabah oldu
şimdilik sana weda ediyorum
bu gece bir mum we ben yine seni bekliyor olacağız...

BÜŞRA GÖKDEMİR

melankolik şiirler, gerçekse eğer 2009 dan beri geriye kalanları yeni şiirleri olsaydıda görseydik