Bismillahirrahmanirrahim
Yurdumuzda büyük kitlelerin göğüs gerdiği adi sosyal düzen, artık devam etmeye
müsait bir düzen değildir. Bu bilinmesi gereken bir gerçektir. Bu bilindikten sonradır ki,
doğru olarak yol almak mümkün olacaktır. Evet bu düzen yaşama şansını kaybetmiştir. Çünkü
varlığın tabiatına zıttır. Kendisini yıkılmaktan kurtaracak ve ona yaşam şansı kazandıracak bir
üstünlüğe sahip değildir. Kapitalizm denilen bu düzen tüm anlamıyla insan medeniyetine zıt
olduğu gibi icaplarıyla çağın ve dinin ruhuna da aykırıdır. Bu ayrılık onun ilk planda kurtarıcı
bir ekonominin en basit ilkelerine bile yer vermemesinden doğuyor. Bu yüzden kapitalizm
toplumsal ve insani ilerleme bir yana, ekonomik gelişmeyi de baltalıyor. Kapitalizme ayak
uyduran her düşünce halkın çalışma ve başarma gücünü felce uğratacak, yükselmesini
engelleyecektir. Uydurma bir düzendir bu. Yaşama şansını yitirdiği apaçık ortadadır. İnsanın
üstün değerlerini çiğnemiş, ahlâk ve vicdanını bozmuş, adaleti ayakta tutan her şeyi alt üst
etmiş, devletle halk arasındaki zaruri dayanışmayı ortadan kaldırmış, sıkıntıyı alabildiğine
yaymış, huzuru silip süpürmüştür.
Bu sefil düzeni hala yaşatmaya uğraşanlara, ona bir destek bulmak için çırpınanlara
gelince, bunlar ister dürüst bir toplumun ayakta durabilmesi için çıkan güçlüklere “birlikte
katlanma” esasına uymayanlar, ister adaletin gerçekleşmesinden, zulümlerine ve diktatörlüklerine
son vereceği için huzurları kaçan azgınlar, ister haram, gayri meşrû servetlerine
güvenen vurguncular, talancılar, rantçılar olsun kapitalizmi ayakta tutamayacaklardır. Bu
arzuyu besleyenler kendilerini Allah (c.c.) ve vatana değil de para yağdıran efendilerine adayan
televizyon fetvacıları da olsa durum değişmeyecektir. Yaptıkları varlık kanunlarına zıt bir
iştir. İşin acı tarafı şu ki, bu adamlar uçuruma sadece kendileri yuvarlanmıyor, beraberlerinde
bu yaralı vatanı da sürüklüyorlar. Henüz vakit varken, Rabbimizin şu hükmü gerçekleşmeden
vatan bu adamların ellerinden kurtarılmazsa çok yazık olacaktır.
“Biz bir memleketi helak etmek istediğimiz vakit, onun nimet ve ferahtan şımarmış
kodamanlarına emirler yöneltiriz. Onlar bu emirlere rağmen o memlekette gerçeğin aksine
hareket ederler. Ve artık o memleket azaba layık olur. Biz de onu kökünden mahvederiz.” (İsra:16).
Açlıktan kıvranan mideler mantıktan filan anlamaz. Kudurmuş sömürücüler, kiralık
yazarlar, ücretli gazeteler, sesleri çıktığı kadar mevcut düzeni isteyenler, anarşist, bölücü,
irticacı ve kanun dışına çıkanlardır desinler, sükutu, huzuru bozuyor, kargaşalık çıkartıyorlar
diye feryat etsinler. Hatta zalimlerin her zaman sahip oldukları imkanlarla, konuşan insanları
hapishanelere, tımarhanelere tıkayabilir, hayat ve hatıralarını ortadan kaldırabilirler. Ancak
bütün bunlardan sonra susturulması imkansız olan bir ses yine yükselecektir. O bu vatanı
dolduran aç midelerin sesidir. Bu ses bu vatan için kanını döken, terini döken, bir parça kuru
ekmek, basit bir gömlek bulamayan milyonların sesidir. Bütün bağırmalar dinse de bu ses
çınlayıp duracaktır. Bu ses ezilmiş, itilmiş milyonların diliyle gerçeklerin haykırmasıdır. Bu
ses sokaklara dağılan, duvarlara tırmanan kedi ve köpekler gibi çöp tenekelerinden ekmek
kırıntısı arayan yüz binlerin sesidir. Bu kitlelerin yanında villalarında, zavallıların kanıyla,
teriyle süslenmiş salonlarda tepinen, nefis sofraların başına kurulan bir seçkinler, bir masonlar
zümresi vardır. O zümre ki, halk namına harcanmasından vazgeçtik, saymasını dahi
düşünmediği haram paraların üstünde yatmaktadır. Durum bu iken kim çıkıp ta diyebilir ki,
bu çeşit meyve veren mevcut düzen, kiralık gazete ve gazetecilerin makaleleri, sömürücü
küstah ve şımarıkların beyinsiz iddialarıyla desteklenince ayakta durabilir. Bu boş iddiadır.
Bu düzen uçurumun kenarındadır. Akıbetini bekliyor. Bu akıbet vatan için hayırlı olacaktır.
Zulüm hiçbir zaman devamlı değildir. Zalimin zulmü varsa, masumun da Allah’ı vardır.
Sonucu hep beraber göreceğiz.
Velhamdü lillahi Rabbil Âlemin.