Yar…
Beni âdem adanandı
Maksut için
Muhabbetle anılan canandı
Mayasında sevgi ve aşk vardı,
Ruhunda ulvi bir nazar hakikatti
Hak ve batıl
Kul istidadı olanlar için
Ne kadar yabancıydı,
Şaşkınlık niye arttı

Varlık
Ve servet hardı
İnsan, ihsan edeni unutunca
Bahar hazanlaştı
Nefsi aldanmalar başladı,
Keyfiyetler mevki atladı,
Ruh bizardı
Kalp hicrana kanan ummandı,
Sığ sular en ağır ezaydı,
Zekâ sahibi anlamadı

Akıl,
Müslümanlara hastır
Zekâ, ecnebiler için
Vazgeçilmez bir hesaptır
Kul olabilende hem akıl ve hem de
Zekâ asıl olan hakikat tır
Kiminde akıl, kiminde zekâ
Bereketli kılınmıştır, izan
Sahibi için kalbi olmak şarttır

İslam hukuku
Katle cevaz vermez
Canlı bomba olmak isteyenlere de
Caizdir demez
Sevgi ve muhabbeti imha eden
Her gayrete meşru et
Nazarıyla asla hak görmez
Ecel vakti saatlidir,
Şahadet en nadide azimettir,
Kul cennetten ziyade
O’nun rızasına taliptir
Her Nefs
Ölümü tadacaktır
Ölüm, vakte ram olmuş
Bir hicrandır, yarı aşktır
Şahadet kul için
En naif bir makamdır, umutlarım
İçinde en makbul olanıdır
Yoksa bin asır yaşamış olsan,
Rızadan o nispette uzaksan,
Sefayı zillet saymıyorsan girdaptır

Zülüm, ihsan için
Ne kadar yabancıdır
Çile ve cefa, sabır ve vefa, aşk
ve sevda onun için farktır
Dertte, kederde, çilede, eziyette,
Zulümde, en yakınıyla
Muhabbet eden canandır
Yoksa uzlet içinde miskinlik yapmak,
Sosyal hayattan kopma, rakamsal
Zikirle kurtuluş aramak hüsrandır

Kâinatın
Her zemininde
Zulme maruz kalan, şiddet
Ve işgalle canlarından olan
Varlıkları ve hukukları hiçe sayan
Her mazlumun yanında ve vicdanında
Yer bulmalıyız, yaratan
Ve nefese bir vakit bahşeden Rabbimizin
Rızasıyla nefsimizden arınmalıyız

Mustafa Cilasun