Hunt’ın “Evrenin Işığı” adını verdiği bu tabloda gece elinde bir fenerle bahçede duran filozof görünüşlü bir adam varmış...
Adam, öteki eliyle bir kapıyı vuruyor ve içeriden sanki bir cevap bekliyormuşçasına duruyormuş...
Tabloyu inceleyen bir sanat eleştirmeni Hunt’a dönmüş:
“-Güzel bir tablo doğrusu... Ama anlamını bir türlü kavrayamadım” demiş;
“Adamın vurduğu kapı hiç açılmayacak mı?... Ona kapı kolu çizmeyi unutmuşsunuz da...”
Hunt gülümsemiş;
“-Adam sıradan bir kapıya vurmuyor ki” demiş ve tablosunun anlamını açıklamış;
“-Bu kapı, insan kalbini simgeliyor... Ancak içeriden açılabildiği için dışında kola ihtiyaç yoktur...”