BU GÜNDEN YARINA KALAN UMUTLARIM

senden geri kalanlar ne kaldı ki kırık dökük bir sevgi
yarım yamalak umutlar ve gerçekleşmesi zor hayaller
karanlık gecelerde kabus olan yokluğun
ve beni derin derin düşüncelere iten hatalarım...

seni yeterince sevmedim mi
sana olabilidiğinden daha çok sadık kalmadım mı
seni her hayalimin içine koymadım mı
seni yureğime değil bu dünyaya sığdıramadığımı anlatmadı mı

ey can bu yıl kış erken geldi benim dunyama
ve her zamankinden daha çok üşütüyor
tüm benliğimden hissediyorum kışı yazın oratsından
içimde fırtınalar kopuyor gözlerimde dinmeyen yağmurlar
sel olup akıyor gecenin karanlığına

umutsuzca bakıyorum gökteki yıldızlara
yarını olmayan kelebekler gibi ürekek bakıyorum sabahlara
acaba bu gun bana ayrılan zaman dolacak mı diye
ben ölmekten değil yar ben sana kavuşmamaktan
ben senin o eşsiz gözlerine bakıp seni seviyorum demeden
göç etmekten korkuyorum
ben bu fani dünyada neden korktuysam hep başıma geldi
en korktuğum şey sensizlikti ve yasıyorum her dakikası işkence
ey israfil üflede sura bitisin bu işkence
kopsun kıyamet görülsün hesaplar
kul sevdiğiyledir demişti efendimiz(s.a.v.)
bende onunlayım burada olmadı ama
orada olur inş. çünkü orada mal mevki olmayacak inş.
ve engelleri yaradanın yardımıyla aşacağız
bu karışık duygularımı bir dürtlüyle bitiriyorum yar

tuba ağacının altında
kevser havuzu basında
efendimiz sancağı altında
gönül köprüsünde buluşmak dileğiyle

wesselam...

mehemet veys