Selamün Aleyküm kardeslerim

Icinde bulundugum durumu Allah (c.c) kimseye yasatmasin. Öyle zor ki Rabbimin imtihani, sabir ve duadan baska cikis yolum yok.

Esimle 5 senelik evliyiz. Namaz kilar, oruc tutar, Kuran okur ama bana karsi tutumlari cok sert, huysuz bir insan, kolay kolay anlasilabilir biri degil. Sadece sessiz ve sakin, onu alttan alan ve ona karsi sabirli davranan insanlarla anlasiyor.
Ev icinde sorumsuz, alisveris vs hic biriyle ilgilenmiyor. Is konusunda da cok tembel, calisiyor ama calismayi sevmiyor, is yerindekilerle hakli veya haksiz sorun yasiyor, tipki aile ortaminda yasadigi gibi.

Ailemi ise hice sayiyor. Onlar esimin bana olan davranislarina karsi tepki göstermislerdi zamaninda, bu nedenden dolayi tepkili onlara. Onlarin yüzüne degil ama arkalarindan hakaret etmisligide vardir, bunlar beni cok üzdü cok yipratti. Ben hatasiz degilim elbette, mutlaka ki kusurlarim var fakat evliligin zeminden sarsilmasina sebep verecek hic bir harekette bulunmadim Rabbim'e sükür. Esime sevgi verdim, evimdeki hizmeti eksik etmedim, disarida calistim, evimi temiz tuttup, ailesiyle cok iyi gecindim hala cok severim ailesini, onlarda beni cok severler. Esimin kendi anne babasina davranis sekillerinde de bozukluk vardi, uzaklasinca onlardan biraz azaldi bu durum ama simdide ne bana ne de benim aileme tat vermiyor.

Ailemin yüzüne karsi hakaret etmedi ama tavir alip hareketleriyle onlari hice saydigini ima ediyor. Bilerek mi yapiyor bilmeyerek mi bilmiyorum ama onlari, özellikle annemi ve kardesimi hic sevmiyor, sebebi ise beni korumalari. Babam hep aile reisi oldugu icin dengeleri korumaya calisti, cok sustu, esimin haksiz oldugunu bildigi halde ondan yana oldu. Annem ve kardesimide babam susturmus hep.

Esimin bana ve aileme hakaret ve assagilayici konusmasindan dolayi evimi terkedip baba evine geldim. Ilk kez böyle birsey yasiyorum. Daha önce yasadigim problemler ve birikintilerden dolayi kardesimle konusmustum, babamla konusmustum ve esiminde babasiyla konusmustum. Kayinbabam esimle karsilikli konusup bana iyi davranmasi gerektigini söylemisti bundan 3 yil önce ama malesef 2 hafta gibi cok kisa sürdü.

Esimde eskiden öfke kontrölü yoktu, ailemle yasadigi tartismalardan sonra öfkesine dikkat etmeye baslamis, daha sakinlesmisti fakat bu seferde tavirlariyla insanlari ignelemeye basladi.

Suan baba evindeyim. Ailem sevilen sayilan, Allah'a kul olarak yasamaya calisan insanlar, özelliklede babami herkes cok sever. Babam bu evliligin yürümeyecegini 5 yilda bu kadar yipratilmanin hic normal olmadigini, aradaki saygiyi yitirdigimizi ve gelecegimizi hic iyi görmedigini söylüyor. Evliginizin temelinde sarsinti var, sadece kendi aranizda degil artik aileye sicramis bir olay diyor. Adam bir aydir düsünüyor, annem ve kardesim ayni sekilde, ama cikis yolu hep ayni noktayi gösteriyor diyorlar. Ben belki tam net olarak göremiyorum bazi seyleri. Esim cok zor bir karakter ve korkuyorum ileride cocuk olursa daha kötü oluruz diye.

Ne yapacagimi sasirdim, cok bunaldim. Esim pismanliklar icinde, agliyor, yalvariyor birdaha yapmayacagim diyor. Güvenemiyorum, babamin nasihatinden cikarsam ileride daha kötü birsey yasarsam diye aklim yerinden cikacakmis gibi oluyor.

Tavsiyeleriniz var mi? Allah rizasi icin. Bosanmak cok zor ama ileride kötü olma ihtimali olursada zor. Esim kinci bir insan, takintili. Onlari artik bir kenara biraktim diyor. Nasil inanabilirim?

Allah yardımcınız olsun kolay değil..ama henüz 5 yıllık evlisiniz..yani tehlikeli ilk 5 yılın içindesiniz..fiziksel şiddet görmüyor iseniz ve çocukta henüz yok ise son bir şans vermelisiniz derim ben..sözünde samimi olup olmadığını anlayabilmek için..eğer hala olmuyorsa yolları ayırmak en mantıklısı.

Allah yardımcınız olsun. Annem ile babam da boşanma aşamasında. Zor bir durum gerçekten. Ruhsal olarak çöküyorsunuz. Bence babanızın sözünü dinleyin. Babanız aklı başında birine benziyor. Hem sizin iyiliğinizi isteyen en çok aileniz. Sizi en çok aileniz düşünür. Anladığım kadarıyla sizi çok destekleyen bir aileniz var. Onlarla istişare edin. Şöyle yapabilirsiniz. Boşanma işlemlerini başlatırsınız. Bunun üzerine eşiniz sizi kaybetme korkusuyla sizi üzecek davranışlardan kaçınır, sizi kazanmak için çaba harcar. Blöf yapın yanı. Allah yardımcınız olsun tekrar.

Kardeşim ben bekar olduğum için verebileceğim tavsiyeler sınırlı. Allah gönlüne ferahlık versin inşallah.

Erkek cinsinin bir kısmında burnu yere iyice sürtmeden elindekinin kıymetini bilmemek gibi pis bir huy vardır. Ama tabi bu çocuksu bir harekettir. Artık 5 yıllık evli olan bir adamın böyle şımarıklıklar yapmaya hakkı yok. Yani dediğim gibi bekarım ama az çok tahmin edebiliyorum. Kocası iyi davranmazsa kadın ne yapsın, nereye gitsin? Hadi sen babanın evine gitmişsin ama herkes gidebilir mi? Bir de ne kadar babanın evine dönsen de Allah altın beşikle bile baba evine dönmeyi nasip etmesin diye de bir söz olduğunu hatırlatırım. Neticede 5 senedir kendi evin ve düzenin vardı. Tabi eve tekrardan dönmek şu an kafanı kurcalayan sıkıntıların yanında hiç hükmünde belki de.

Bana kalırsa kocana bir değil, yarım şans ver. En ufak bir eskiye dönme emaresi de görürsen boşanmayı bir düşün. Belki benim gibi bir bekar için böyle konuşması kolay ama anlattığın gibi davranış ve geçim problemleri olan birinin yarın öbür gün ne yapacağı belli olmaz. Yine kocandır tabi, yanında olmaya meyletmelisin, niyetin bu olmalı. Ama olmuyorsa da kendini düşünmelisin. Yarın öbür gün bir çocuğun olsa ve sorunların devam ederse çocuğum olmasa kesin boşanırdım derken bulabilirsin kendini.

Allah yardımcın olsun.

Allah razi olsun hepinizden. Ne yapacagimi sasirmis durumdayim. Esim cok pismanim diyor ama acaba gercekten öyle mi diye anlamak icin ailemi ezip gidecegim. Cünkü babam gidersen beni mezara göm ve git diyor. Yine sen gelir gidersin ama o kocanla beni ayni ortama sokma diyor. Kardesimde ayni sekilde. Önüme set cektiler. Hakli taraflari cok, onlara karsida saygisizlik yapildi. Hakliyken kardesim esimden 3 kere özür diledi benim hatrim icin. Degisen birsey olmadi. Bu sefer tavirlarla üstünlük gösterdi esim. Simdi ben nasil güvenecegim ki esime? Hadi güvendim gittim, yine aynisi oldu. Sonra hangi yüzle dönecegim babamin evine?
Cocugumuz yok. Esimin is konusundaki sorumsuzlukalri yüzünden olmadi zaten. Evlenmeden önce hemen cocuk istiyordu evlendik, isten ayrildi yoruluyorum diye, isimi sevmiyorum dedi. Cocuk olayinida rafa kaldirdik tabi. Belki Rabbim istedi böyle olmasini. Herseyde bir hayir vardir mutlaka. Cok caresiz bir durumdayim, aslinda bosanmak istemiyorum. Arkam cok saglam, egitimim var, ailem arkamda, cevrem arkamda. Herkes arkamda. Ama ben buna ragmen yuvanim dagilmasini hic istemiyorum, lakin belki insalarin gördüklerini ben göremiyorum diyorum. O kadar insan esin degizmez diyorsa, varmidir bir bildikleri diyorum? Tekrar barismamizi isteyenlerde var tabii ki, ama onlarda kendi ailelerinde cok fazla problem yasayan bir kac kisi. Normal görüyorlar yasadiklarimi.
Kafamin ici net degil, Rabbimden bir mucize bekliyorum sanki. Allah'im yardim etsin. Cok zor bir durum.
Benim hatalarimda elbette olmustur, hatasiz kul olmaz. Ama evliligimin zeminden sarilmasina sebep verecek hic bir hata yapmadim. Esime itiaat ettim. Kiyafetlerine dikkat et dedi sadece, benden tek istegi buydu. Dikkat ettim, elimden geldigince. Baska bir beklentisi olmadi benden, cünkü zaten yerine getiriyordum evliligin gerektirdigi herseyi. Esimde suan senden memnundum, senin hic hatan olmadi diyor. Bunlari bile bile neden zulmettigine anlam veremiyorum. Allah'im bana yanlis birsey yaptirmasin. Tek istegim bu benim.

hayat bir imtihandır RABBİM bizleri bu imtihanda başarılı kılsın RABBİM cümlemizin evliliğini daim eylesin iyi düşün öyle karar ver kolay değil ama aşılamayacak bir durum da değil