Böceğin Rızkı

Hazret-i Süleymân (a.s.) bir gün deniz kenârında oturmuşlar idi.
Bir karıncanın geldiğini gördü.
Ağzında bir yeşil yaprak tutardı.
Deniz kenârına ulaşdı.
Sudan bir kurbağa çıkdı.
O yaprağı karıncadan alıp denize döndü.
Karınca geri döndü.

Karıncadan sordular ki

- Bunun hikmeti nedir.

Karınca cevâb verdi ki

-Bu deryânın ortasında Allahü Sübhânehü ve teâlâ hazretleri bir taş halk etmişdir.
O taşın içinde bir böcek halk etmişdir.
Beni onun rızkına sebeb etmişdir.
Ben her gün o nesneyi ona yetecek kadar rızkı getiririm.
Deniz kenârına ulaşdırırım.
Allahü teâlâ hazretlerinin kurbağa sûretinde yaratdığı bir meleği o rızkı benden alır o böceğe verir.
O böcek Allahü tebâreke ve teâlâ hazretlerinin kudreti ile fasîh dil ile söyler ki;

-Sübhânallah ki beni halk etdi deniz ortasında ve taş arasında bana mekân verdi.
Benim rızkımı unutmadı.
İlâhî ümmet-i Muhammedi ümîdsiz etme!

Allah razı olsun.
Bazen ıssız yerlere gittiğimde ve orada yaşayan mahluklari görünce yüce Allah ın rezzak esmasini daha iyi anlar ve o maluklarin ya Rahman ya rezzak dediklerini işitirim...

Yüce Allah buyuruyor ;"Yeryüzünde hiç bir canlı yoktur ki, rızkı Allah'a ait olmasın. Onun karar (yerleşik) yerini de ve geçici bulunduğu yeri de bilir. (Bunların) Tümü apaçık bir kitapta (yazılı)dır."