1) Uzun zamandır dini konularda ilerlemek için gayret sarf ediyorum. Bir kaçınız biliyorsunuz. Elimden geldiğince en iyisini yapmaya çalışıyorum. ''Olacaksa tam olsun'' diyorum.. Fakat sabah kalkıyorum, namazımı kılıyorum. Akşam olmadan günah işliyorum.. Bunu nasıl beceriyorsun diyorsunuz belki ama aptallığımdandır işte.. yapıyorum bir şekilde. Bunu isteyerek yapmıyorum aslında.. sonunda pişman olacağımı, yine Allah' ın kapısını çalacağımı biliyorum.. Ertesi gün ''Haydi bir daha baştan'' diyorum, bir iki gün içinde yine aynı.. Yine günah, yine aynı günah..!! Pişman olmaktan bıktım. Yeniden başlamaktan usandım ama yine sabah kalkıp ''Haydi bir daha baştan'' dersem akşama kadar günah işlemeden dururmuyum bilmiyorum.. Yani nedir bendeki bu hastalık anlamadım.. Tatil bitmeden önce 20 gün kadar dayandım.. Namazımı eksiltmedim.. Devamlı kıldım.. Günah yoktu neredeyse.. Ne olduysa 21. gün yine baştan... Gerisini anlatmaya lüzum yok.. sadece bu sorunu nasıl çözebilirim? Varsa Cevabı bana iletmenizi rica ediyorum..
2) İnsanlara bakıyorum.. Büyük insanlara.. ''Allah'' denince dilleri tutuluyor heriflerin... ''Muhammed(sav)'' diyorsun ağlamaya anında başlıyor.. İyide biz niye böyle olamadık.. Neler eksik? Neler Fazla? Onlar nasıl başardılar? Kur'an a dokunur dokunmaz titriyorlar.. Boğazları düğümleniyor.. Bende hiç böyle olmadı.. Mahzun olmayı da denedim.. Gözümde yaş dahi birikmedi?.. Yani taş kalpliyim gibi birşey.. Anlayamadım bunu da? Bizden ''Yunus, Adem, İbrahim, Mevlana'' olmaz herhalde..
3) Yukarıda saydıklarım için bana gereken en önemli şeylerden birisinin de Mürşid olduğunu düşünüyorum.. Yani galiba bana bir mürşid lazım.. En incesine kadar öğretecek ve örnek olacak bir mürşid.. Doğru mu düşünüyorum? yaşayan bir mürşid' in izinde bu zorluklar SAHİDEN atlatılır mı?
Sorularıma tek tek ve mümkünse yorulmazsanız ayrıntılı cevaplamanızı diliyorum.
Şimdilik bu kadar..
Ve şimdiden herkese teşekkürler..