Zambağın açılışına dikkat edin;
Doğacağı yeni çevreyi yoklar ve kendine bir yer arar gibi sapını uzatır...
Sanki etrafı dinler ve bir şey sezinlemeye çalışır gibi...
Sonra yavaşça kabuğunu
çatlatır...
O çatlağın aralığından sızan havayı önce koklar, sonra yavaşça emer, ciğerlerine çeker...
Gözleri hâlâ yumuk, hâlâ heyecan ve ürperti doludur içi...
Çünkü bu ilk denemesidir onun...
Denemesi arttıkça kudreti ve cesareti de artar...
Sonunda öyle bir an gelir ve öyle bir manevi iklime erişir ki;
Korkusuz ve ürpertisiz çiçeklerini açar...
...Ve düşünün bir bitkidir bu...
(...Anre Boll)

güzel bir paylaşım tesekkurler:::

selamunaleykum...düşünüp anlayana güzeldi sağolasın..

güzel ...

Balzac'ın -Vadideki Zambak- romanı aklıma geldi güzeldi
Teşekkür ettik..

ben tesekkur ederım genclık....