![[Resim: slowly_falling.gif]](http://ekremseren.com/static/res/slowly_falling.gif)
BİR SEN GİDERSİN
Güneşin fotoğrafını çekmeme gerek yok
Yeteri kadar yandı elim
Sen yetersin hüznüme ek yok
Bir sen gidersin
Bu sefer susar dilim...
Yuvasını erken terketti yaralı kuş
Düşmenden değil uçamamandandır korkum
Her yalnızlık bir kış
Bu soğukta daha bir karanlık uykum
Her sokağın başında ki karsın sen
Ya erirsen?
Seslenemedim gölgene
Dur gitme siyahın yüzüne
Bir sen gidersin
Erirsin hüznümün ateşinde...
Yokluğa say bu hicranı
Bu sefer yazmadım say ayrılığı
Korkumdandır titrek kalem
Sobanın yanında özümsemek sıcağı
Sensizlik kadar üşürken
Sök tabiatı kaplayan beyazlığı
Tam da içine batmak isterken
Buz tutan pencerem
Ve yüreğim
Bana emanetken
Bir sen gidersin
Şehir bana ihanetken...
Sussam asılır gece boynuma
Nefesimi alır düşünceler
Sevmeyi serpmişken ruhuma
Tohumunken senin
Hasatı biçer heceler
Yansam ateş utanır
Biter alev kor gelir
Bir sen gidersin
Yazmak bile zor gelir...
Bilmezdim kelamı alfabem yoktu
Tanımazdım hayatı şifrem yoktu
Öğrenerek sevilirmiş,öğrendim
Şimdi sevmeye öğrettim seni
Unutursan unutmasın sevmek seni
Bitse nefesim bitme sen
Ateşine rüzgâr olsun yüreğim
Her yandığında esen
Gardım düşer kapanırsa gecenin perdesi
Ya sen gidersen...
Bir yaprak düşer ilk önce
Sonra çıplak kalır ağaç
Hayatda böyledir
Sen ve bende
Bir sen gidersin
Çıplak kalır ruhum....
Unutma
Bir yaprak düşer ilk önce
Sonra çıplak kalır ağaç...
