Bir Narsisti Tanımak
Bilimsel çalışmalarda, narsistik yapıdaki insanların kendilerini, ortalama bir insana göre daha zeki, daha dışadönük ve yeni deneyimlere daha açık olarak değerlendirdiği bulunmuştur. Ayrıca narsist insanlar, başkaları tarafından sevilmekten çok, hayranlık duyulmayı tercih ederler. Hayranlık duyulma istekleri, kendi zekalarını, çekiciliklerini ve güçlerini abartma eğilimlerini pekiştirir.
Gösterdikleri performans ve gördükleri takdir konusunda hassas olan narsistler, özellikle kendi performanslarını değerlendirirken abartılı değerlendirmeler yapmaya yatkındırlar. Gosling ve arkadaşlarının (1998) yaptığı bir çalışmada narsistik yapıdaki insanlar bir grup aktivitesinde, kendi performanslarını diğer grup arkadaşlarının performanslarına göre çok daha iyi bulmuş, grup çalışmasından çıkan ve birkaç kişinin emeği olan sonucun sadece kendi iyi özellikleri ve kendi performansları sonucunda ortaya çıktığını düşünmüş ve sonucun daha iyi çıkabilmesi için diğer grup arkadaşlarından gelen yararlı geribildirimleri reddetmişlerdir.
Aslında ilk görüşte bir narsisti değerlendirme yetimiz, düşündüğümüzden daha kuvvetli. Friedman ve arkadaşlarının (2007) yaptığı bir çalışmada, katılımcılar, tanımadığı insanların sadece 30 saniyelik videolarını izledikten sonra, bu insanların narsistik özelliklerini ve patolojik düzeydeki narsisizmini doğru değerlendirebilmişlerdir. Aynı şekilde, insanlar başkalarının sadece Facebook sayfasını gördükten sonra bile narsistik özelliklerini aşağı yukarı doğru tahmin edebilmişlerdir. Katılımcılara ne tarz ip uçları kullanarak değerlendirme yaptıkları sorulduğunda ise, verilen cevaplar arasında kişinin kendini gösterdiği bir çok resim koyması, kendini öven durum bildirimleri yazması ve gösterişli resimler paylaşması gibi örnekler vardır.
Eğer bir narsist, rekabetin olmadığı sosyal bir ortamda gözlenirse diğer insanlar tarafından çekici, etkili, dışadönük ve hoş olarak algılanabilir. Ancak bu ilk izlenim çok da kalıcı değildir. Diğer insanlar bir narsisti tanıdıkça, daha karanlık taraflarını keşfetmeye başlarlar. Paulhaus (1998) narsistlerin ilk izlenimleri pozitif olsa bile, bir grup çalışmasında vakit geçirildikten sonra diğer insanların narsist kişileri daha az uyumlu, daha soğuk, kibirli ve düşmanca buldukları ortaya çıkmıştır.
Narsistlere göre, diğer insanların da kendileri hakkındaki düşünceleri aynı; diğerleri de onların mükemmel olduklarını düşünüyor. Ancak Robins ve Peer’ın (2001) araştırmasına göre, narsistik yapıdaki insanlar kendi performans puanlarını, “diğer insanlara göre sizin performansınız nasıldı?” sorusunun puanından fazla olarak değerlendiriyor. Yani insanların kendi performansı hakkındaki puanlamasını daha aşağıda değerlendirirken, “Ama bence benim performansım daha iyiydi” diyerek kendi performansına daha yüksek bir puan verebiliyor. Bu da narsistlerin, diğerlerinin kendileri hakkındaki görüşlerini reddettiğinin ve kendileri hakkındaki gerçek dışı düşüncelere yine de sıkı sıkıya tutunduklarının göstergesi. Zaten Narsistik Kişilik Ölçeği’ndeki “Bazen yeteneklerimin takdir görmediğini hissediyorum” maddesi de bu düşünceyi ölçmek için konmuştur. Narsistik yapıdaki insanlar, diğer insanların görüşlerini onların yeterliliğini sorgulayarak reddedip, aşağılayabilirler.
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
Bir Narsisti Tanımak
Bir Narsisti Tanımak
RE: Bir Narsisti Tanımak
Narsistik Ego Sönünce, Narsistik Agresyon Şişer
Eğer bir insanda pozitif bir benlik yerine büyüklenmeci ve şişirilmiş bir ego varsa, bu egoya oluşacak herhangi bir tehdit sonucu ortaya agresif ve şiddete yönelik davranışlar çıkar.
İki tarz narsisizm vardır; örtülü narsistlerin kendine güveni daha düşüktür, sosyal olarak içe dönük ve utangaçtırlar. Aleni (açık) narsistlerin ise kendine güveni oldukça yüksektir, kendinden emin, dışa dönük ve sosyal olarak dominanttırlar. Bushman ve Baumeister (1998), yaptıkları çalışmada hangi türdeki narsistlerin daha agresyona eğilimli olduğunu araştırmışlardır. Bulgulara göre, özgüveni yüksek olan aleni narsistler, tehdit altındayken agresyona ve şiddete çok daha yatkındırlar. Kendine daha az güvenen örtülü narsistler ise, tehdit altındayken daha az agresyon ve şiddet gösterirler.
Aynı araştırmacıların yaptıkları başka bir çalışmada ise, üniversite öğrencilerine birbirlerinin çalışmalarını değerlendirme ve notlama fırsatı verilmiştir. Bunun sonucunda da öğrencilerin negatif geribildirim ve egolarına tehdit dolayısıyla yaşadıkları aşağılanma ve küçük düşme duyguları ölçülmüştür. En negatif duygular yaşayan ve en agresif tepkiler veren öğrencilerin aynı zamanda en narsistik ve en kendine güveni yüksek olan öğrenciler olduğu ortaya çıkmıştır. Kendine güveni düşük, örtülü narsistler ise en az agresif tepkiyi vermişlerdir. Bu bulgular sonucunda kendine güveni az olan insanlardan çok, kendine çok güvenen narsistik insanların egolarına tehdit sonucu agresyona eğilimli olduğu ortaya çıkmıştır.
Çocuklarla yapılan başka bir çalışmada ise benzer sonuçlar bulunmuştur (Thomaes ve arkadaşları, 2008). Katılımcı çocuklara bilgisayarda bir görev verilmiş ve karşıdaki rakibe karşı bu görevi çok kolaylıkla yerine getirebilecekleri söylenmiştir. Ancak katılımcılar yarışmayı kaybeder, daha sonra bilgisayar ekranında puanlar gözükür ve çocuk kendini en alt sırada görür. Daha sonraki adımda ise, çocuğa, karşıdaki rakibe aniden çok yüksek sesle müzik verme ve korkutma seçeneği verilir (agresif davranış). Narsisizm skalasında yüksek çıkan çocukların, egolarına tehdit geldiği zaman, rakibe yüksek sesle aniden müzik verme seçeneğini kabul etmeye daha yatkın olduğu ortaya çıkmıştır.
Bütün bu çalışmalar göze önüne alındığında, narsistik özellikli insanların, mükemmel olarak düşündükleri benliklerine tehdit geldiği zaman, yaş ve cinsiyetleri ne olursa olsun agresyona eğilimli oldukları görülmektedir. Özellikle abartılı kendilik imajlarıyla çelişen bir durumda daha da agresifleşirler. Narsistlerin kendine güveni ne kadar fazlaysa, egolarına tehdit de, gösterdikleri agresyonun şiddeti de o kadar büyük olur.
Narsisizmin Duygusal Dinamikleri
Psikoloji literatürüne girdiğinden beri narsisizm, fazla kibir ve utancın sonucunda ortaya çıkan duygusal bir bozukluk olarak değerlendirilir. Kernberg’e göre (1975) narsisizmde, fazla ideal bir egoyu benimseme sonucu ortaya aşırı kibir çıkar, Kohut’a göre de (1971) çocuğun kendini herşeyi yapabilecek kadar güçlü olduğunu düşündüğü erken dönemde alınan “narsistik yara” sonucu ortaya utanç duygusu ortaya çıkar. Bu görüşlere göre, narsisizm aslında utançla baş etmek için geliştirilen bir savunma mekanizmasıdır ve kibir de narsisizmi şekillendirmede büyük bir rol oynar.
Psikodinamik teorilere göre narsisizm, erken dönemde, ebeveynlerin çocuklarını fazla idealize etmeleri ve gerçekdışı beklentiler oluşturmaları sonucu doğar. Çocuğun mükemmel olma ihtiyacı duyması ve mükemmel olamadığında reddedildiğini hissetmesi sonucu çocuk ortaya ayrıştırıcı (disosiyatif) kötü ve iyi özbenlikler çıkarır. Bu iyi ve kötü özbenliklerin ayrılığı ve birleştirilememesi çocukta büyük bir içsel çatışma doğurur. Mükemmel olma isteği ise, iyi özbenliği ve iyi özellikleri devamlı ortaya çıkarma ihtiyacına, kötü özbenliği ve kötü olduğunu düşündüğü özellikleri ise devamlı bastırma ihtiyacına yol açar. Bu benlik sistemindeki ayrılık ise, kişiyi kendi değeriyle ilgili tehditlere karşı savunmasız bırakır. Şişmiş bir kendine güven için, narsistik kişi kötü deneyimleri ve kötü özelliklerini bastırdığı, iyi özelliklerini ise fazlasıyla ortaya çıkardığı bir öz denetleme sistemi geliştirmeli. Bu denetleme sisteminde amaç, utanç ile ilgili duyguları minimize etmek ve pozitif özellikleri şişirerek kibri maksimize etmektir.
Narsistlerin kullandığı kendilik denetleme sisteminde, utancı bastırmak amacıyla sürekli kendi değerlerini ve iyi özelliklerini tasdik edecek dışsal onaylar ararlar. Bu onaylar arasında insanlardan gelen iltifatlar, iyi notlar, iyi bir maaş veya insanların duyduğu hayranlık olabilir. Bu denetleme sisteminin başarılı olamadığı egoya tehdit zamanlarında ise, utanç su yüzüne çıkar ve narsistik kişiler bu utancı bastırmak için bazı davranışlar sergilerler. Bunlar arasında kavga gibi agresyona yönelik davranışlar olduğu gibi, hırsızlık ve uyuşturucu kullanımı da olabilir.
Narsistler genelde ilgi ve takdir almak için insanları yönlendirirler. Kendilerine odaklı konuşmalar yaparlar, “ben” lafını çok kullanırlar, alakasız olaylarda bile kendileriyle alakalı pozitif çıkarımlar yaparlar ve diğerlerinin ihtiyaç ve isteklerini göz ardı ederler.
Eğer bir insanda pozitif bir benlik yerine büyüklenmeci ve şişirilmiş bir ego varsa, bu egoya oluşacak herhangi bir tehdit sonucu ortaya agresif ve şiddete yönelik davranışlar çıkar.
İki tarz narsisizm vardır; örtülü narsistlerin kendine güveni daha düşüktür, sosyal olarak içe dönük ve utangaçtırlar. Aleni (açık) narsistlerin ise kendine güveni oldukça yüksektir, kendinden emin, dışa dönük ve sosyal olarak dominanttırlar. Bushman ve Baumeister (1998), yaptıkları çalışmada hangi türdeki narsistlerin daha agresyona eğilimli olduğunu araştırmışlardır. Bulgulara göre, özgüveni yüksek olan aleni narsistler, tehdit altındayken agresyona ve şiddete çok daha yatkındırlar. Kendine daha az güvenen örtülü narsistler ise, tehdit altındayken daha az agresyon ve şiddet gösterirler.
Aynı araştırmacıların yaptıkları başka bir çalışmada ise, üniversite öğrencilerine birbirlerinin çalışmalarını değerlendirme ve notlama fırsatı verilmiştir. Bunun sonucunda da öğrencilerin negatif geribildirim ve egolarına tehdit dolayısıyla yaşadıkları aşağılanma ve küçük düşme duyguları ölçülmüştür. En negatif duygular yaşayan ve en agresif tepkiler veren öğrencilerin aynı zamanda en narsistik ve en kendine güveni yüksek olan öğrenciler olduğu ortaya çıkmıştır. Kendine güveni düşük, örtülü narsistler ise en az agresif tepkiyi vermişlerdir. Bu bulgular sonucunda kendine güveni az olan insanlardan çok, kendine çok güvenen narsistik insanların egolarına tehdit sonucu agresyona eğilimli olduğu ortaya çıkmıştır.
Çocuklarla yapılan başka bir çalışmada ise benzer sonuçlar bulunmuştur (Thomaes ve arkadaşları, 2008). Katılımcı çocuklara bilgisayarda bir görev verilmiş ve karşıdaki rakibe karşı bu görevi çok kolaylıkla yerine getirebilecekleri söylenmiştir. Ancak katılımcılar yarışmayı kaybeder, daha sonra bilgisayar ekranında puanlar gözükür ve çocuk kendini en alt sırada görür. Daha sonraki adımda ise, çocuğa, karşıdaki rakibe aniden çok yüksek sesle müzik verme ve korkutma seçeneği verilir (agresif davranış). Narsisizm skalasında yüksek çıkan çocukların, egolarına tehdit geldiği zaman, rakibe yüksek sesle aniden müzik verme seçeneğini kabul etmeye daha yatkın olduğu ortaya çıkmıştır.
Bütün bu çalışmalar göze önüne alındığında, narsistik özellikli insanların, mükemmel olarak düşündükleri benliklerine tehdit geldiği zaman, yaş ve cinsiyetleri ne olursa olsun agresyona eğilimli oldukları görülmektedir. Özellikle abartılı kendilik imajlarıyla çelişen bir durumda daha da agresifleşirler. Narsistlerin kendine güveni ne kadar fazlaysa, egolarına tehdit de, gösterdikleri agresyonun şiddeti de o kadar büyük olur.
Narsisizmin Duygusal Dinamikleri
Psikoloji literatürüne girdiğinden beri narsisizm, fazla kibir ve utancın sonucunda ortaya çıkan duygusal bir bozukluk olarak değerlendirilir. Kernberg’e göre (1975) narsisizmde, fazla ideal bir egoyu benimseme sonucu ortaya aşırı kibir çıkar, Kohut’a göre de (1971) çocuğun kendini herşeyi yapabilecek kadar güçlü olduğunu düşündüğü erken dönemde alınan “narsistik yara” sonucu ortaya utanç duygusu ortaya çıkar. Bu görüşlere göre, narsisizm aslında utançla baş etmek için geliştirilen bir savunma mekanizmasıdır ve kibir de narsisizmi şekillendirmede büyük bir rol oynar.
Psikodinamik teorilere göre narsisizm, erken dönemde, ebeveynlerin çocuklarını fazla idealize etmeleri ve gerçekdışı beklentiler oluşturmaları sonucu doğar. Çocuğun mükemmel olma ihtiyacı duyması ve mükemmel olamadığında reddedildiğini hissetmesi sonucu çocuk ortaya ayrıştırıcı (disosiyatif) kötü ve iyi özbenlikler çıkarır. Bu iyi ve kötü özbenliklerin ayrılığı ve birleştirilememesi çocukta büyük bir içsel çatışma doğurur. Mükemmel olma isteği ise, iyi özbenliği ve iyi özellikleri devamlı ortaya çıkarma ihtiyacına, kötü özbenliği ve kötü olduğunu düşündüğü özellikleri ise devamlı bastırma ihtiyacına yol açar. Bu benlik sistemindeki ayrılık ise, kişiyi kendi değeriyle ilgili tehditlere karşı savunmasız bırakır. Şişmiş bir kendine güven için, narsistik kişi kötü deneyimleri ve kötü özelliklerini bastırdığı, iyi özelliklerini ise fazlasıyla ortaya çıkardığı bir öz denetleme sistemi geliştirmeli. Bu denetleme sisteminde amaç, utanç ile ilgili duyguları minimize etmek ve pozitif özellikleri şişirerek kibri maksimize etmektir.
Narsistlerin kullandığı kendilik denetleme sisteminde, utancı bastırmak amacıyla sürekli kendi değerlerini ve iyi özelliklerini tasdik edecek dışsal onaylar ararlar. Bu onaylar arasında insanlardan gelen iltifatlar, iyi notlar, iyi bir maaş veya insanların duyduğu hayranlık olabilir. Bu denetleme sisteminin başarılı olamadığı egoya tehdit zamanlarında ise, utanç su yüzüne çıkar ve narsistik kişiler bu utancı bastırmak için bazı davranışlar sergilerler. Bunlar arasında kavga gibi agresyona yönelik davranışlar olduğu gibi, hırsızlık ve uyuşturucu kullanımı da olabilir.
Narsistler genelde ilgi ve takdir almak için insanları yönlendirirler. Kendilerine odaklı konuşmalar yaparlar, “ben” lafını çok kullanırlar, alakasız olaylarda bile kendileriyle alakalı pozitif çıkarımlar yaparlar ve diğerlerinin ihtiyaç ve isteklerini göz ardı ederler.
Bunu ilk beğenen sen ol.
RE: Bir Narsisti Tanımak
Narsisizm ve Samimi Özgüveni Birbirinden Ayırmak
Her özgüveni yüksek olan insan narsistik bir yapıya sahiptir diye bir kural yoktur. Kendine güvenin çok daha adaptif ve sağlıklı yolları vardır. Sağlıklı bir özgüveni olan insanlar, egoları tehdit altındayken defansif tepkiler vermezler ve eksiklerini agresif bir şekilde kapamaya çalışmazlar. Bu insanların daha istikrarlı ve sağlam bir özgüveni vardır, narsist bir bünye gibi tehditlere açık ve savunmasız değildirler.
Samimi bir şekilde özgüveni olan insanlar başarısızlıklarını, limitlerini ve hatalarını kabullenmekte zorluk çekmezler ve bu başarısızlıklarla yüzleşince defansif, öfkeli ve utanç dolu bir şekilde tepki vermezler. Narsistik kişilerdeki gibi iyi ve kötü özbenlikleri birbirinden ayrı durmaz; sağlıklı bir şekilde özgüveni olan insanlarda iyi ve kötü özbenlikler karışık bir şekilde de olsa bir arada, bir bütün halinde dururlar.
Aynı şekilde, sağlıklı özgüveni olan insanlar doğru bir iş yaptıklarında ve iltifatla karşılaştıklarında sahte bir kibir takınmak yerine, daha samimi bir gurur, kendine inanç ve özsaygı sergilerler. Bütün bu davranışlarını sergileyebilmelerinin altında bir bütün olarak duran, kişi tarafından kabul edilmiş iyi ve kötü özbenlikler yatar
kemal sayar.
Her özgüveni yüksek olan insan narsistik bir yapıya sahiptir diye bir kural yoktur. Kendine güvenin çok daha adaptif ve sağlıklı yolları vardır. Sağlıklı bir özgüveni olan insanlar, egoları tehdit altındayken defansif tepkiler vermezler ve eksiklerini agresif bir şekilde kapamaya çalışmazlar. Bu insanların daha istikrarlı ve sağlam bir özgüveni vardır, narsist bir bünye gibi tehditlere açık ve savunmasız değildirler.
Samimi bir şekilde özgüveni olan insanlar başarısızlıklarını, limitlerini ve hatalarını kabullenmekte zorluk çekmezler ve bu başarısızlıklarla yüzleşince defansif, öfkeli ve utanç dolu bir şekilde tepki vermezler. Narsistik kişilerdeki gibi iyi ve kötü özbenlikleri birbirinden ayrı durmaz; sağlıklı bir şekilde özgüveni olan insanlarda iyi ve kötü özbenlikler karışık bir şekilde de olsa bir arada, bir bütün halinde dururlar.
Aynı şekilde, sağlıklı özgüveni olan insanlar doğru bir iş yaptıklarında ve iltifatla karşılaştıklarında sahte bir kibir takınmak yerine, daha samimi bir gurur, kendine inanç ve özsaygı sergilerler. Bütün bu davranışlarını sergileyebilmelerinin altında bir bütün olarak duran, kişi tarafından kabul edilmiş iyi ve kötü özbenlikler yatar
kemal sayar.
Bunu ilk beğenen sen ol.
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi