BETÜL ULUDOĞAN
Çıkıverdin karşıma birden,
Ansızın…
Gelişinle gölge düşürdün kalbime,
Aldırmadın…
Oysa pek âşinaydı yüreğin
…Ve
Gönlümün tam ortasına meskûndu;
Gözlerineyse,
Meftun…
İnkisar etme sevdiğim!
Lâkin bakışların şimdi çok yabancı.
Ve bilmezsin, sadırda ne yaralar saklı…
Konuşamazsın, sadece mahcup bir edayla;
Hatırlarsın…
Mart’ın o, son ikindisini!
Şimdi, kimde kaldı metanet?
Yüreklerde yalnızca nedamet…
Biz birbirimize yapamadık,
Allah’ım sen bizlere merhamet et!