İşitiyorum,güneş pek güzel,çay kenarında suyun üzerine doğru sarkan çiçeklerin manzarası pek latifmiş...Ve nazik öten kuşların,havai böceklerin,uçuşu da görülecek
şeylerden imiş..
İşitiyorum ki,geceleri gökyüzünde gizli ışıklar görünürmüş.Dalgaları gözyaşları
gibi hazin olan deniz içinde dahi,beyaz yelkenli gemiler
akıp gidermiş.
İşitiyorum ki,çiçeklerin renkleri pek latif imiş.Dereler,dağlar,çayırlar,sular,ormanlar ve hususiyle fecir zamanları o kadar güzel, o kadar şirin imişler ki,bu kadar azamet ve ihtişama karşı insan,rabbine
secdeler edermiş.
Fakat ben,ne o gürültüsünü işitmekte olduğum denizi,ne o rengin çiçekleri,ne gökyüzünü,ne güneşi,ne o güzel meyveleri,ne kuşları,ne aydınlığı göremediğimden dolayı müteessir değilim.
Hayır Allah ım ,hayır!Şu fani alemin güzelliklerinden hiçbirini arzu etmem.
İlla!!.Heyhat..!.
Anacığımı göreydim..!
