Bir konuşan, Bir de susan...
İki tür insan vardır aslında tüm çeşitlemelere guruplamalara inat.
Bir konuşan, konuşmaktan vakit bulamayıp amellerden nasipsiz olan
Bir de susan, susması gerektiği bilincinde olan ki sözlerin ameller olmadan havada asılı kalacağını bilen insan.
Susanın;eylemlerinden(amel) ötürü konuşmaya vakti de yoktur ihtiyaçta duymaz.
Her eylem ödenen bedellerle söylenmiş bir söz değil midir zaten....
Ortak nokta:
Konuşanın kendini kandırdığı tek eylemdir yazmak.
Yazar...Yazar da yazar.Yapmadıklarını yapamayacaklarını..
O yüzden cümleler süslüdür.En garip olanın en mazlum olanın anlaması gerektiği şekilde yalın sade ve öz değildir.Hitap yeteneğinin güçlü olduğunu birden fazla anlam ifade eden süslü cümleler kurarak ,nasıl bir tabakaya(elit) hitap ettiğini ortaya koyarak gösterir.Ve kaybeder...
Susan da yazar bazen..Sade öz anlaşılır bir dille..Bir sokak çocuğunun anlayacağı bir dille.Çöplerden kağıt toplayan ilkokul mezunu dahi olmayan bir babanın anlayacağı bir dille..
Kısa ve özdür cümleler.Çünkü sözlerden çok eylemler(amel) anlatır susanın halini derdini..Muhatapları mazlumdur çünkü..
Ve mazlumların dili hep sadedir.Yürekleri gibi.
Kıyaslamaya RED!!!
Seyyid Kutup'mu (rahimehullah)?:
O da yazardı..Yalındı..Anlaşılırdı..Sadeydi...Mazlumdu. Az yazardı...Yaşardı...
Yaşadı..Bedelini ödedi..O bir alimdi.Ve süslü cümleler kuranların kendilerini onunla kıyaslayamayacağı kadar şerefli ve asildi.
Daha açık bir ifade ile:Aynı dönemin iki hafızı.Abdussamed ve Seyyid Kutup.Biri o dönemin yönetiminin gözbebeği diğeri dönemin yönetimi için asılması gereken bir terörist.
Bir konuşan, Bir de susan...
Ve aŞk İnsanın aLnına Dokundu !
SubHane RabbiyeL aLa...
SubHane RabbiyeL aLa...
Bunu ilk beğenen sen ol.