Geçenlerde karşılaştığım - aklen tartışabileceksen konuşalım- diyen ve din alanında da yer yer konuşan bir felsefe profesörüyle münazaram :
X: "Allah külliyyatı bilir cüziyyatı bilmez"
Ben: 'Allah külliyyatı bilir cüziyyatı bilmez' dediğiniz de Allah kulliyatı bilir, demiş oluyorsunuz doğru mu?
X:tabi ki.
Ben: tasdik etmiş olduğunuz bu kulliyatı Allah subhanehu ve teala eksik olarak mı bilir yoksa tam olarak mı bilir?
-Eksik olarak bilir derse bu kulliyat olmaz çünkü cüzleri eksik olana küll denmez bu yüzden dedi ki:
X: Kulliyatı tam olarak bilir.
Ben: kulliyatı tam olarak biliyorsa cüzlerinin de hepsini biliyor demektir bu durum da cüzleri bildiğini ispat ettiniz.. Yani bir kitabın on cüzünü küll olarak bilen kimse ilk cüzünü de biliyor demektir.
X:... Sustu
Aradan bir süre geçti ve dedi ki:
X:benim bilir kelimesinden kastım uğraşır ya da uğraşmazdır, Allah küll ile uğraşır cüz ile uğraşmaz yani demek istiyorum ki Allah büyük işlerle uğraşır küçük işlerle uğraşmaz.
Ben: küll ile uğraştığı küll, eksik bir küll müdür yoksa tam bir küll müdür?
X: eksik külldür.
Ben: o zaman bu küll değildir çünkü eksik olana küll denmez cüz denir
Bu durumda Allahın cüz ile uğraştığını ispat ettiniz.
(Sonra biraz sesini yükselterek)
X:sen Allahın küçük işlerle uğraşmaya tenezzül ettiğini mi iddia ediyorsun?
Ben: bu, sözünüzde akli bir hata!
X:nasıl?
Ben: Çünkü yeryüzünde hiç bir şey mücerret olarak küçük değildir ya da yeryüzünde hiç bir şey mücerret olarak büyük değildir, küçük ya da büyük bir şey de yoktur, bunların hepsi izafidir.
Dağ vardır, bize göre büyüktür.
Dağ vardır, dağ dağa göre küçüktür.
The and
Kalemşör

"X: eksik külldür." den sonra koptum valla .:D

Sonunda ne oldu