Nihayet birgun...
Beni bir mü'min kulun gordu.
Yanimdan geciyordu, beni fark etti. Durdu geri dondu, geldi.
Yuzume uzun uzun bakti. Once gozleriyle, sonra elleriyle oksadi. Kokladi,
kokladi.
Bir opucuk kondurdu yanaklarima ayrilmadan.
" Ne guzel yaratmis!" dedi sessizce.
Iste o an, nicin var oldugumu anladim.
Melekler sardi etrafimizi ansizin, imrenerek seyrettiler olup biteni.
Gormedigi Rabbine gormus gibi inanan bir insanin yuceligini gorduler.
Ve herseyi en ince ayrintisiyla kaydettiler.
Cekilen resimlerde ben de vardim.
Ey dualara cevap veren Rabbim, ben cansiz bir tohumdum.
Dualarimi kabul ettin, guzel bir cicek oldum.
Senin kudretinle canlandim, Senin san'atinla suslendim, Senin lutfunla
guldum.
Simdi bir duam daha kaldi mahsere sakladigim:
Beni goren gozleri ateste yakma, ya RABBI...!!!"
......alıntı......