İçten içe eritiyor bu bilinmezlik.
Kimim ben ? diyorum..
Ve düşünüyor düşünüyor susuyorum.
Sukunetler diyarında buluyor bu aciz kalp kendini.
Eritiyor bu bilinmezlik kurutuyor damarlarımı.
Durmadan akan zaman denen şey!
Nereye akıyorsun ben de,Nereye bırakacaksın bu suskunu!...
Nereye kadar bu bilinmezlik bu aynılık, nereye kadar söyle zaman!...
Söyle ve karar ver bu bilinmeze bu bilmeyene...
Bitir artık bu bilinmezliğimi!
Kıvranıyor ruhum dayanamıyor artık...!
Bitiyorum ya nereye bitecegim ,gidiyorum ya nereye gideceğim bilmiyorum.
İlle de cefa mı çekmem lazım diyor beynim kalbim sabır diyor ya işte...
Ah ben ah! Neden bilmiyorsun ki bilsen ne var artık...!
Neyse diyorum ve yine başa dönüyorum.
03.01.2010
03:02