Bugün bişey öğrendim. Katıldığım psikoloji ağırlıklı bi sohbet var. Kuran temelli de denebilir. Hani maruz kaldığımız olumsuz görüntüler, sesler, olaylar vs var ya bilinçaltımız onu kendisi yaşamış gibi travma oluşturuyormuş. Şöyle ki; çirkin bi fiile maruz kalmış bi çocuktan bahsedilse, görsel olarak da desteklense, dallandırılıp budaklandırılsa zihin onu ayırt edemiyor ve kendisinin yaşadığını sanıyor. Çünkü zihin sanal veya gerçek diye ayırt etmiyor, izledigi duyduğu olguyu kendi yaşamış gibi görüyor ve onu kendi travması olarak algılıyor. O yüzden günümüzde maruz kaldığımız tüm bu kirlilikler enerjimizi tüketiyor ve bir şeyleri yapma gücümüz azalıyor. Kaldırabileceğimizden daha fazla şeye maruz kalıyoruz. Dersten anladığım zihni mümkün mertebe travmaya sebep olacak her şeyden uzak tutmak, kirletmemek. Özellikle çocukların yanında her şeyi konuşmamak. Ailecek oturup izlenilen dizileri ele alırsak dehşet... annesi ya da babası tarafında fiziksel ya da psikolojik şiddete maruz kalan bi cocuk olsa dizide ve hatta hiç absürd bi sahnesi olmasa yine de ciddi zararlar verebiliyor çocuğa onu izlemek. Ordaki muameleyi kendisine yapılmış gibi algılıyor zihin. Kodluyor. Biriktiriyor. Bunun gibi daha dehşete düşürücü şeyler. Mesela çocuk masalları tam bi travma sebebi. Kurtlar canavarlar şunlar bunlar. Ne okunacağına özellikle dikkat etmek gerekiyor. Tüm bunların etkisini kırmak için bol bol Kuran okumalı, dinlenmeli. Çocukların alanında özellikle. Ezan dinlemek o esnada bilinçli dua etmek datalarımızda biriken olumsuz sahneleri silmeğe sebep. Bunu fırsat bilip ezan esnasında bilinçaltımızı temizleyip arındığımızı hayal edip motive olabiliriz. Mûsikî dinleyebiliriz

z.yıldız

çok güzel bir paylaşım ve herkesin okuyup not alması gereken konu sağol kardeşim