Talep olmazsa cevap gelmez.
Acıkmazsak yemek yenmez.
Korkmazsak korunmayı bilemeyiz.
Yanmazsak, üşümezsek.
Tedbiri öğrenemeyiz.
Kaybetmezsek de değer bilemeyiz.
Kazanmazsak şükür’ü bilemeyiz.
Hiçliğimizi bilmezsek.
Teslimiyeti bilemeyiz.
Pişmanlığı, huzursuzluğu, bilmezsek.
Cehennemi bilemeyiz.
Vermeyi, sevmeyi, mutluluğu bilemezsek.
Cenneti bilemeyiz.
Yaratanı bilmezsek insan olmayı bilemeyiz

Fudayl bin İyaz, kendisine:
“Falanca senin haysiyetinle oynuyor,” denildiği zaman:
“Vallahi, ben, bunu ona emreden şeytana kızıyorum,” der ve sonra ilâve edermiş: “Allahım, eğer o kulun doğru söylüyorsa, beni affet; yalan söylüyorsa onu affet

...
Evcilik oyunu oynayalım sevdiğim.
Çocukluğumuzda ki gibi.
Tek fark olsun sadece..
Akşam ezanı okunduğunda bırakma beni..

Git' diyorsun da olmuyor işte git demekle, her şeye rağmen gidemiyor insan.Ben de sana 'sev' diyorum mesela.Sevebiliyor musun?

..
Bir kitabın orta yerinden başlamak gibiydi seninle birlikte olmak...
"Başını anlamadan sonuna yaklaşmak...sonunu okuyamadan uyuyakalmak...
Ve uyandığında kaldığın sayfayı karıştırmak"...
"İşte böyle birşeydi seni yaşamak,yarım yamalak..

Sen gözlerimin önünde, içindeki beni harcarken;
Ben bir an bile seni unutmaya meyletmedim...
Sen bildiğim gibi kalmadın ama...
Ben unuttuğun gibiyim hâlâ...

Hani her kelimesi ayrı değere sahip cümleler vardır ya,
not alırız hiç silinmeyecek bir yere.. İşte ''SEN''de o cümle gibisin bende, her
halin başka değerde, not aldım ''SEN'i kalbimin en ücra köşesine..

Anladım ki gönül çuvalımdaki kelimeler sana yetmez. Oysa gönlüm güzel olmazsa bahçemde bir gül dâhi bitmez. Ey Sevgili! Senin "Aşkın" dâim olsun; benim yaram olsa da fark etmez...

Bir plak olsam..
Zeki Müren çalsam..
Bozulsam..
Aynı yerde takılsam..
Hep tekrarlasam..
''ELBET BİR GÜN BULUŞACAĞIZ...''

...ve ayrılık zamansız esen bir rüzgar misali, gönül dalımdan koparıp gitti seni. Anladım ki, kalbin de sonbaharı varmış; ve yağmuru gözlerden yağarmış...