Benim kelime hazinem çok geniştir, derdim
Senin bir kelimene yetemedim...
"Git" ne demekti ey sevgili..

"Dolunaya bürünmüş yüzüyle, ceylân: Ona sakın yaklaşmayın diye uyardı bizi zaman.
Ah, yolladık ona, ne mektuplar İnkâr edemediği anlamlarla doluydular. Bir 'sır' bilerek sakladığımız da neydi?
'Yazılmış' olandan da mı ilerdeydi? Büyük okyanus, tutkunun hatırâtı, Parlayıp tutuşan ateşin nârı,
Yeni gün, ki ona karşı duran, Odur geçmiş aşklar denizinde kalan..."

"Gerçekten ben mal (veya at) sevgisini Rabbimi zikretmekten dolayı tercih ettim."

Burada bir anlam bozukluğu var gibi geldi bana meallere baktım, sizin yazdığınız gibi çeviren de var, çok farklı anlamlarda çeviren de var ama şu mealler daha anlamlı geldi bana.

"Gerçekten de demişti, ben, güzel atları, Rabbimi anarak severim."

Yada

"Gerçekten ben mal sevgisini, Rabbimi anmak için istedim."

Daha başka şekilde çevirenler de var.
Arapça bilmemek ne kötü.

Süleyman, “Gerçekten ben malı, Rabbimi anmamı sağladığından dolayı çok severim” dedi. Nihayet gözden kaybolup gittikleri zaman , “Onları bana geri getirin” dedi. (Atlar gelince de) bacaklarını ve boyunlarını okşamaya başladı.
(Diyanet işlerinin meali)

şimdi birde az çok arapca bilen biri olarak kelime manalarına bakalım..

فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ

1. فَقَالَ : ve böylece dedi ki

2 إِنِّي: : muhakkak ben
3 أَحْبَبْتُ : ben çok sevdim ( nefsi mütekkellim vahde)
4 حُبَّ : sevgi
5 الْخَيْرِ : hayır, hayra ulaşma,
6 عَن ذِكْرِ رَبِّي rabbimi zikretmemi sağladığın dan... ( den,dan HARFİ CERİ İSMİN BAŞINA GELİP DEN dan MANASI VERİR)
7 حَتَّى: Taki
8 تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ : perde ile gizlendi

Bu sevgi şu sevgiye benziyor


Bir zamanlar yüreğinde Allah sevgisini çok güçlü hisseden bir derviş yaşarmış. Derviş yaşadığı evin küçük bahçesine bir gül fidanı dikmeye karar vermiş. Diktiği gül fidanını sabırla ve özenle büyütmüş..
Gül fidanını sabırla büyüten derviş bu gül fidanının yanına oturuyor dakikalarca tüm kalbi duygularını Rabbine olan sevgisini, neşesini, hüznünü anlatıyormuş. Gül ile konuşuyormuş; derviş anlattıkca gül daha bir gülüyor misler gibi kokuyor açıldıkca açılıyor adeta onu dinliyormuş.. Peki gül, gül de anlatıyor dervişe karşılık veriyormuş ama sedece dervişin anladığı dilde... bu konuşmayı onlardan başkası ne anlayabiliyor nede işitebiliyormuş..
Hem konuşmak illa kelimelerle de değildir. Gül dervişe o mis kokusu o ihtişamlı taç yaprakları, nazik gövdesi ile şunu söylüyormuş:
-Derviş, ben sana senin çok sevdiğin Rabbinin hediyesiyim, bende seni seviyorum...Derviş onu duyuyor, ona hayranlığı her geçen gün artıyor, onunla konuşmaya devam ediyormuş...
Derviş güle derin derin bakıyorken
-Gül, seni o kadar çok seviyorum ki, seni bana gönderen Rabbime Hamd ederim ...diyormuş kalbinin derinlerinden...
Derviş gülü seviyormuş, elbette sever çünkü o sevgilinin ona gönderdiği en nadide hediyesiymiş.. ama aslında güle derin derin bakıp konuşurken bile sevmelere doyamadığı hakiki sevgiliymiş...

.......O hakiki sevgili dilediği kimseye lütfettiği Vedüd esması ile tecelli edince Âlemde ne varsa tıpkı cilâsız bir ayna gibi oluyor, o aynaya bakan adeta Rabbini görüyor muhabbeti arttıkca artıyormuş. Hem
Allah Teala; sayısız güzel isimlerini tek tek göstermek ve o yaratılan varlıklar vâsıtasıyla da kendini göstermek istermiş. Zaten bir şeyin hakiki anlamda varlık bulması demek, onların o şeylerin varlık aynasında ortaya çıkmalarından başka bir şey değildir..Var olanın,ortaya çıkartılıp bilinemediği bir nesneninde aslında pek bir değeri de yokmuş.

"Bilinmez (gizli) bir hazîneydim; bilinmek istedim, âlemi yarattım ki onunla bilineyim"

En güzel isimlerin İlâhî tecellîlerin yansımalarını en mükemmel
şekilde alıp en açık ve kusursuz bir şekilde gösterecek ayna, bu âlem üzerinde
ancak insandır. Çünkü insan, ilâhî bir numûne olup eşrefi mahluktur. Yaratılan aynadaki görüntüler konumundaki herşeye yansıyan ilâhî tecellîler, böylelikle ilk
önce her dönemde alemde bu tecellileri alabilecek bir tek olan insan-ı kâmilin kalp aynasına yansır; ondan sonra da onun kalbinden bütün varlıklar dünyâsına yansımak sûretiyle dağıtılır...