Bu yil okullar açildi açilali hiçbir arkadasima, “Gözünün üstünde kasin var.” demedim. Söz aramizda, Bazi çocuklar pek alingan olurlar. Hele bir tanesi var ki, simdi adi gerekli degil, buluttan nem kapar.
Geçenlerde ona, “Kardesim, aritmetik problemlerini çözerken evde sana kim yardim ediyor?” dedim. Vay efendim vaay... Sen misin bunu soran? Açti agzini, yumdu gözünü de söylemedigini birakmadi bana...
Oysa sira arkadasi Fikret'ten, pardon, adini söylememeliydim, kaç kez duydum. Ödevlerini hep ablasina yaptiriyormus. Neme gerek, kim yaptirirsa yaptirsin. Ögretmen anlamaz mi sanki? Çekirge bir siçrar, iki siçrar, üçüncü de ele geçer.
Neme gerek, biz kendi isimize bakalim. Dedikoduyu hiç sevmem dogrusu. Falan söyle yapmis, filan böyle yapmis. Bana ne? Her koyun kendi bacagindan asilir.
Ha, koyun dedim de hatirima geldi. Geçen gün sinifta ögretmenimiz yanimizdaki arkadasa:
- Koyunla keçi arasindaki benzerlikleri söyle, dedi. Çocuk ne dese begenirsiniz? Koyunun eti, sütü, kellesi, kuyrugu keçiye benzermis...
Benzese bari. Kendimi tutamadim, fik diye güldüm. Bana öfke ile bakti. Koyunla keçiyi tanimayan bu çocuk kim, biliyor musunuz?
Söylemem. Söylersem dedikodu olur. Zaten çok alingan bir çocuk. Ona sinifta herkes Mihladiz Süleyman, diyor. Ne söylense hemen kendine çekiyor. Neme gerek, benim bir sey söyledigim yok. Dedikoduyu hiç sevmem...
Sinifta 50- 60 çocuguz. Hiç birimizin huyu ötekine uymuyor. Hele bir çocuk var ki, adi gerekli degil, dedikodu yapmadigi gün yoktur. Beni ona çekistirir, onu bana çekistirir.
Bir gün dayanamadim:
- Sabahat, dedim, bu yaptigin dogru degildir. Birak artik su dedikoduyu. Herkesi birbirine katacaksin...
Durdu durdu da bana ne söyledi bilir misiniz? Söylemem, dedikodu olur.
Ama, siz yabanci sayilmazsiniz. Benden duymus olmayin. O çocuk bana:
-Dedikoducu senin gibi olur, dedi.
giderayak işlerim var bitirilecek,
aynenhehehehehe