adamın gözleri sanki hep birilerini arıyordu.
sonsuzu gözlüyordu sanki bakışları
aklından hep gitmek geçiyordu uzaklara
ama yanında birini götürmek hiç gelmiyordu aklına
sessizdi içi ama
dışında hiç korkusuz bir kişilik yatıyordu
gidişlere alışmış, hep boyun eğmiş
oysa içten içe sızlanan bi adam


bilmem kaç kişi seviyor onun bu halini
kaç kişi ona aşık acaba
hiç farkında olmadan kaç kadını ölüme terketti ki
bilinmiyor!
ne yaptıkları ne yaşadıkları
çok gizliydi o !
onu seyreden kadınlardan biriydim benden
ama ben, ne onu seviyordum
nede aşıktım ona
hiç bi kadının veremeyeceği şeyleri verebilirdim ben
gözleri o kadar çok geziniyorduki
bir beni görmüyordu..


oysa bi görse
benim belkide göründüğüm kadar olmadığımı anlayacak
hiç hissetmediğim duyguları hissettirdi o bana
bazen çaresizliği bazen acımasızlığı
aşkı , sevgiyi ve kimsenin yaşamadığı tatmadığı duyguları
daha çok özlemi yaşattı bana
ben daha önce hiç bu kadar hasret kalmamıştım birine
görseydi beni eğer görebilseydi
bilirdi içimdeki yüreğimdeli bütün duyguları
çünkü ben biliyorum onun içini
ama yazıkki çok geç öğrendim
başkasını sevdiğini ..

severse sevsın be ya

yaw aglayıp durma sende dovecem he

dövde yusuf dövdü diye aglarim bari

elım agırdır cok pıs doverım

fark etmez döverken agir hafif ayrimi yapmam ben

enteresan

duygusuz yusuf ne güzel yazı işte duygulansana

duygulari alinmis onun bence